Sura Asz-Szu'ara — Werset 149

Znaczenie słów:

• تَنْحِتُونَ – wykuwacie, drążycie, rzeźbicie.
• فَارِهِينَ – będąc zręcznymi, umiejętnymi; według innego odczytania: będąc wyniosłymi i zarozumiałymi.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

W tym wersecie prorok Salih (pokój z nim) zwraca się do ludu Samud, przypominając im o ich wielkich umiejętnościach i sile. Lud ten wykuwał w górach domy i mieszkania, które służyły im za schronienie. Byli w tym bardzo zręczni i wykazywali się niezwykłym kunsztem – drążyli skały, tworząc w nich przestronne i bezpieczne siedziby. Jednocześnie słowo „farihin" wskazuje, że czynili to z dumą i butą, czując się pewni siebie i niezwyciężeni. Ich umiejętności i dostatek sprawiły, że popadli w pychę i zapomnieli o Bogu, który obdarzył ich tymi zdolnościami. Werset ten jest częścią szerszego napomnienia, w którym prorok Salih przypomina im o błogosławieństwach, jakimi zostali obdarowani, oraz ostrzega przed karą, jeśli nie odwrócą się od swojego grzesznego postępowania.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Przypomnienie, że wszelkie umiejętności i zdolności, które posiada człowiek, pochodzą od Boga – to On obdarza ludzi siłą, talentem i możliwościami. Należy więc używać ich w sposób, który podoba się Bogu, a nie w pysze i zapomnieniu o Stwórcy.
2. Ostrzeżenie przed pychą i poczuciem bezpieczeństwa wynikającym z dóbr doczesnych. Człowiek, który czuje się silny i pewny siebie, może łatwo zapomnieć o swojej słabości wobec Boga i o tym, że wszystko, co posiada, jest tylko tymczasowe.
3. Zachęta do wdzięczności za otrzymane błogosławieństwa – zamiast wyniosłości i zarozumiałości, człowiek powinien dziękować Bogu za Jego dary i wykorzystywać je w sposób, który przybliża go do Niego.
4. Nauka, że materialne osiągnięcia i rozwój cywilizacyjny nie są celem samym w sobie – prawdziwym celem jest życie w posłuszeństwie Bogu i pamiętanie o Nim w każdej sytuacji, zarówno w dostatku, jak i w biedzie.