Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 149

Macnaha ereyada:

• تَنْحِتُونَ: Waxaad qoranaysaan ama qodaysaan (dhagaxa) si aad uga samaysataan guryo.
• فَارِهِينَ: Kuwa xirfad sare ku leh qorista dhagaxa, isla markaana ku kibirsan oo ku raaxaysan.

Tafsiirka:

Ninkeeda, Ilaahay (Subxaanahu wa Tacaalaa) wuxuu ku xusuusinayaa qoomkii Thamuud nicmadiisii ay ku sugnaayeen, isagoo ku leh: "Ma waxaad u maleyneysaan in laydinkaga tagi doono nicmadan oo aad ku nabadgali doontaan adduunka, idinkoo ka ammaan ah caddibaadda iyo geerida? Waxaadna ku sugantihiin beero faa'iido badan, ilo biyo ah oo socda, iyo beerood, iyo timir fiican oo bisil. Waxaadna ka qoranaysaan buuraha guryo aad u waaweyn, idinkoo xirfad iyo farshaxan sare ku leh qorista, laakiin waxaad ku kibrsanaysaan nicmadan oo waxay idinla ciyaaraysaa, ma ogid inay tahay tijaabo idinku timid."

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Nicmada Ilaahay waa in loo mahadnaqaa, lana iska ilaaliyaa kibirka — Qoomkii Thamuud waxay lahaayeen xirfad iyo hanti badan, laakiin kibirka ayaa halaagay, sidaa darteed waa in aan ka faa'iidaysannaa nicmada Ilaahay si fiican, oo aan ugu mahadnaqno.
2. Xirfadaha iyo farshaxanka waa deeq Ilaahay — Qorista dhagaxa iyo guryaha waa xirfad weyn, laakiin haddii loo isticmaalo wax aan Ilaahay raalli ka ahayn, waxay noqonaysaa sabab halaag. Waa in xirfadaha loo adeegsadaa wanaagga iyo horumarka ummadda.
3. Dunidu waa tijaabo, mana aha meel joogto ah — Dadku waxay u malayn karaan inay ku raaxaysan doonaan adduunka weligood, laakiin geerida iyo caddibaadda Ilaahay waa wax sugan. Waa in aan diyaar u ahaannaa aakhiro.
4. Kibirka iyo isla-weynidu waxay halaagaan ummadaha — Qoomkii Thamuud waxay ku kibriseen xirfaddooda iyo hantidooda, taasina waxay ahayd sababtii halaaggooda. Waa in aan iska ilaalinnaa kibirka, oo aan nahay kuwo is-hoosaysiiya Ilaahay.