Surah Ash-Shu'ara — Aya 16

Ma’anonin Kalmomin:

A cikin wannan aya, babu wata kalma da ke buƙatar ƙarin bayani ta musamman, domin kalmomin a bayyane suke. Sai dai “Rasulu” yana nufin manzo ko wanda aka aiko, kuma “Rabbil-‘Alamin” yana nufin Ubangijin dukkan halittu.

Fassarar Aya:

Allah ya umurci Musa da Haruna, bayan ya amsa addu’ar Musa ya ba shi ɗan’uwansa Haruna ya zama mataimaki, ya ce musu: “Ku tafi wurin Fir’auna, ku gaya masa: ‘Lalle ne mu manzanni ne daga Ubangijin halittu duka, an aiko mu zuwa gare ka da mutanenka.’” A nan Allah ya faɗi “Rasulu” (manzo guda) ba “Rasulaini” (manzanni biyu) ba, domin Musa shi ne babban manzo, Haruna kuma mataimakinsa ne mai bin umurninsa. Wannan aiki shi ne farkon aikin da Allah ya ba su na kiran Fir’auna zuwa ga gaskiya, bayan ya ba su mu’ujizõji da ke tabbatar da gaskiyarsu, kuma ya yi musu alkawarin cewa zai kasance tare da su yana saurare da kare su.

Fa’idodin Darasi:

1. Nuna cewa Allah yana amsa addu’ar bayinsa, kamar yadda ya amsa wa Musa ya ba shi Haruna ya taimake shi.
2. Nuna cewa aikin da’awa zuwa ga Allah abu ne mai girma, ko da ana zuwa wurin azzalumai kamar Fir’auna, amma dole a yi shi da hikima da ladabi.
3. Nuna cewa hadin kai a kan aikin alheri yana da matuƙar muhimmanci, domin Allah ya aiko Musa da Haruna tare, ba shi kaɗai ba.
4. Nuna cewa babban shugaba shi ne ke da alhakin aikin, kuma mataimakinsa yana bin sa, kamar yadda aka kira Musa “Rasulu” yayin da Haruna ya kasance mataimaki.
5. Ƙarfafa zuciyar mai da’awa cewa Allah yana tare da shi, yana saurare da kare shi, don haka kada ya ji tsoron azzalumai.