Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 170

Macnaha Erayada:

• فَنَجَّيْنَاهُ: Waxaan ka badbaadinay (Nabi Luudh).
• وَأَهْلَهُ: Ehelkiisii iyo kuwii rumeeyay.
• أَجْمَعِينَ: Dhammaantood, midna kama hadhin.

Tafsiirka:

Markii ay cadaabtii soo degtay oo ay gaartay wagtigii loo yaboohay, waxaan ka badbaadinay Nabi Luudh iyo ehelkiisii oo dhan, kuwaas oo ahaa kuwa rumeeyay Ilaahay oo raacay diintiisa. Waxaa ka reeban haweeneydiisii oo gaalowday oo la joogtay kuwa halaagga loo geystay, maadaama aysan ka mid ahayn kuwa rumeeyay. Sidaa darteed, waxaa lagu badbaadiyay cadowga Ilaahay, waxaana lagu haleelay cadaabkii iyo halaagii kuwii gaalada ahaa.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Ducada nabiga waa la ajiibaa: Tan waxay muujinaysaa in Ilaahay uu ajiibo ducada addoomadiisa suubban, gaar ahaan markay tahay caddaalad iyo badbaadin.
2. Badbaadinta Ilaahay waxay u gaar tahay kuwa rumeeya: Cidda Ilaahay rumeysa oo raacda jidka toosan, Ilaahay wuu badbaadin doonaa masiibada iyo belaayada.
3. Ka digtoonaanta saaxiibka xun: Haweeneydii Nabiga oo gaalowday ayaa ku halaagantay gaalnimadeedii, inkastoo ay la noolayd Nabi. Tan waxay ina baraysaa in qofka la xidhiidhkiisu uusan waxba u tarayn haddii uu gaalo ama falay xumaan.
4. Naxariista Ilaahay ee kuwa badbaadiya: Ilaahay waa Naxariis badane, wuxuuna ku badbaadiyaa addoomadiisa suubban dhibaatooyinka, sida uu u badbaadiyay Nabi Luudh iyo ehelkiisii.