ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 170

คำสำคัญที่ต้องอธิบาย:

• فَنَجَّيْنَاهُ (เราได้ช่วยเขาให้รอดพ้น) หมายถึง การปกป้องให้พ้นจากภัยพิบัติและการลงโทษที่ได้ถูกกำหนดไว้
• وَأَهْلَهُ (และครอบครัวของเขา) หมายถึง ผู้คนในครัวเรือนของท่านนบีลูฏ อะลัยฮิสสลาม
• أَجْمَعِينَ (ทั้งหมดทั้งสิ้น) หมายถึง ทุกคนโดยไม่มีข้อยกเว้น

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์อันทรงเกียรตินี้กล่าวถึงการตอบรับคำวิงวอนของท่านนบีลูฏ อะลัยฮิสสลาม ที่ได้ขอต่ออัลลอฮ์ให้ทรงช่วยเหลือท่านและครอบครัวให้พ้นจากการลงโทษที่ได้ถูกกำหนดแก่หมู่ชนที่ดื้อรั้นและทำความชั่ว โดยอัลลอฮ์ได้ทรงตอบรับคำวิงวอนของท่าน และได้ทรงช่วยเหลือท่านพร้อมกับครอบครัวทั้งหมดของท่านให้รอดพ้นจากหายนะอันใหญ่หลวงที่ได้เกิดขึ้นกับหมู่ชนของท่าน

อย่างไรก็ตาม มีข้อยกเว้นประการหนึ่ง นั่นคือ ภรรยาของท่านลูฏ ซึ่งมิได้ศรัทธาร่วมกับท่านและมิได้เชื่อฟังคำเชิญชวนของท่าน นางจึงมิได้อยู่ในกลุ่มผู้ที่ได้รับการช่วยเหลือ แต่นางกลับเป็นผู้ที่คงอยู่และประสบกับหายนะพร้อมกับหมู่ชนที่ถูกทำลาย ทั้งนี้เพราะนางมิได้ศรัทธาและมิได้อยู่ฝ่ายเดียวกับบรรดาผู้ศรัทธา แม้นางจะเป็นภรรยาของนบีก็ตาม การเป็นญาติหรือคู่ครองมิได้เป็นเครื่องรับประกันความรอดพ้น หากปราศจากศรัทธาและการงานที่ดี

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. พลังแห่งการวิงวอนต่ออัลลอฮ์ — การขอดุอาอ์ต่ออัลลอฮ์เป็นหนทางแห่งการรอดพ้นจากความยากลำบากและภัยพิบัติ พระองค์ทรงตอบรับผู้ที่วิงวอนต่อพระองค์ด้วยความจริงใจ
2. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อผู้ศรัทธา — พระองค์ทรงช่วยเหลือบรรดาผู้ศรัทธาและปกป้องพวกเขาให้พ้นจากความหายนะ แม้เมื่อพวกเขาอยู่ท่ามกลางสังคมที่เต็มไปด้วยความชั่วร้ายก็ตาม
3. สายสัมพันธ์ทางศรัทธาเหนือสายสัมพันธ์ทางสายเลือด — การเป็นครอบครัวหรือญาติมิได้ให้คุณประโยชน์ใด ๆ ในวันแห่งการลงโทษ หากปราศจากศรัทธาและความดีงาม ดังนั้น มนุษย์ควรให้ความสำคัญกับการศรัทธาและการปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของอัลลอฮ์มากกว่าความสัมพันธ์ทางโลก
4. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์ — การลงโทษและการช่วยให้รอดพ้นนั้นตั้งอยู่บนพื้นฐานของความศรัทธาและการงาน มิได้ตั้งอยู่บนพื้นฐานของตำแหน่งหรือความสัมพันธ์
5. การเชิญชวนสู่ความดีต้องเริ่มจากครอบครัว — ท่านนบีลูฏได้เชิญชวนครอบครัวของท่านก่อน และผู้ที่ศรัทธาจากครอบครัวก็ได้รับความรอดพ้น ส่วนผู้ที่ปฏิเสธก็ได้รับผลแห่งการปฏิเสธของนางเอง