Surah Ash-Shu'ara — Aya 170

Ma’anar Kalmomi:

• فَنَجَّيْنَاهُ: Mun tsirar da shi daga azabar da ta sauka a kan mutanensa.
• وَأَهْلَهُ: Iyalinsa da masu bin addininsa.
• أَجْمَعِينَ: Dukansu gaba ɗaya, ba a bar ko ɗaya ba.

Tafsiri:

A cikin wannan aya mai albarka, Allah Madaukakin Sarki yana ba da labarin cewa, bayan annabi Lutu ya yi addu’a ga Ubangijinsa domin neman tsira ga kansa da mabiyansa, sai Allah ya karɓa masa addu’arsa, ya tsirar da shi da dukan iyalansa da waɗanda suka yi imani da shi, ba tare da an bar ko ɗaya daga cikinsu a cikin azabar da ta sauka a kan mutanen da suka aikata waɗannan ayyukan ƙazamta ba. Sai dai an bar wata tsohuwa daga cikin iyalinsa, wato matarsa, domin ba ta yi imani da shi ba, ta kasance daga cikin waɗanda suka rage a cikin azaba da halaka.

Fa’idodin Darasi:

1. Ƙarfin addu’a da tawakkali ga Allah: Annabi Lutu ya nemi tsira daga Allah, kuma Allah ya tsirar da shi da mabiyansa. Wannan yana koya mana cewa addu’a hanya ce mai ƙarfi ga musulmi a kowane lokaci.
2. Tsira da jinƙan Allah na musamman ga muminai: Allah yana tsirar da muminai daga azaba idan suka yi imani da suka bi umarninsa.
3. Muhimmancin imani a cikin iyali: Matar annabi Lutu ba ta tsira ba saboda rashin imaninta, ko da yake tana cikin iyalinsa. Wannan yana nuna cewa imani shi ne dalilin tsira, ba dangantaka ta jini ba.
4. Adalcin Allah: Allah bai azabtar da wani ba bisa zalunci, amma ya tsirar da waɗanda suka cancanci tsira, kuma ya halaka waɗanda suka cancanci halaka.
5. Ƙarfafa gwiwa ga muminai: Wannan labarin yana ƙarfafa muminai su dage a kan imaninsu, domin Allah ba ya barin su a cikin wahala, amma yana taimaka musu a lokacin da suka buƙata.