سورت شعراء — آیت 222

د کلمو معناګانې:

• أَفَّاكٍ: ډېر دروغجن، هغه څوک چې په پرله پسې توګه دروغ وايي.
• أَثِيمٍ: ډېر ګناهګار، هغه څوک چې په پرله پسې توګه ګناهونه کوي.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د شیطانانو د نزول ځای بیانوي. شیطانان د هغو کسانو پر مخ راکوزیږي چې ډېر دروغجن او ډېر ګناهګار وي، لکه کاهنان (الکَهَنَة) او هغه فاسقان چې له دوی سره ورته والی لري. دا شیطانان د پورتنۍ نړۍ (الملأ الأعلى) څخه خبرې غلا کوي او کاهنانو ته یې رسوي، خو کاهنان په دې خبرو کې ډېر دروغ اضافه کوي، تر دې چې یوه ریښتینې خبره په سلګونو دروغو سره ګډوي. نو دا نزول د هغو کسانو لپاره دی چې د دروغو او ګناهونو له امله د شیطانانو د نفوذ وړ ګرځي.

فایدې:

• دا آیت موږ ته ښیي چې دروغ او ګناه د انسان د زړه د تیاریدو سبب ګرځي، تر دې چې شیطانان پرې حاکم شي او هغه د حق له لارې واړوي.
• دا موږ ته خبرداری راکوي چې له دروغو او ګناهونو ځان وساتو، ځکه چې دا د شیطانانو د نفوذ دروازه پرانیزي.
• دا آیت د پیغمبر (صلی الله علیه وسلم) د صدق او امانت ثبوت هم دی، ځکه چې هغه له دروغو او ګناهونو پاک و، نو شیطانان پرې نزول نه شي کولای، بلکې پر هغه فرشتې راکوزیږي چې د الله له لوري یې وحی راوړي.