Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 222

Macnaha ereyada:

• أَفَّاكٍ: Beenaale ah, kuwaas oo aad u badsada beenta.
• أَثِيمٍ: Dambi badan, kaas oo ku dhex milmay dambiyada iyo xumaanta.

Tafsiirka:

Allaah Subxaanahu watacaalaa wuxuu uga digayaa dadka shayaadiinta iyo waxa ay ku soo degaan, isagoo sheegaya in shayaadiintu ay ku soo degaan dadka gaarka ah ee leh astaamo xunxun. Waxayna ku soo degaan beenaalaha badan ee dambiilaaga ah, kuwaas oo ah saaxiibbada shayaadiinta. Kuwani waa kuwa la yiraahdo kuwa wax sheega (eleexiyada/kuwa wax ka warrama), kuwaas oo shayaadiintu ay u soo dhiibaan waxyaabo ay ka dafa qayb ka mid ah hadalka samada, ka dibna ay ku daraan been badan oo ay ku khaldaan dadka. Sidaa darteed, wax kasta oo ay sheegaan waa isku dhafan run iyo been, laakiin beentu waa tan ugu badan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Shayaadiintu ma aha kuwa wax ku soo dega dadka runta iyo wanaagga leh, ee waxay ku soo degaan kuwa beena badan iyo dambiilaaga ah. Tani waxay muujinaysaa in qofka runta iyo daacadnimada leh uu ka dhow yahay Allaah, shayaadiintuna ka fogaadaan.
2. Waxaa nagu waajib ah in aan ka fogaanno beenta iyo dambiyada, maxaa yeelay kuwani waa albaabka shayaadiintu uga soo galaan qalbiga dadka.
3. Aayadani waxay nagu digaysaa in aan iska ilaalino dadka beenaalaha ah ee dambiilaaga ah, oo aanan ku kalsoonayn hadalkooda, maxaa yeelay waxay la shaqeeyaan shayaadiinta.
4. Waxay nagu boorrinaysaa in aan ku xirnaanno Quraanka iyo Sunnadda, maxaa yeelay kuwani waa ilaalinta runta, halka shayaadiintu ay la jiraan kuwa ka fogaada jidka Allaah.