Sure Şuarâ — Ayet 222

Kelime Anlamları:

• Tenzelü (تَنَزَّلُ): İner, iner durur.
• EfFâk (أَفَّاكٍ): Çok yalan söyleyen, iftiracı.
• Esîm (أَثِيمٍ): Günahı çok olan, günaha batmış kimse.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, şeytanların kimlerin üzerine indiğini haber vermektedir. Ey insanlar! Şeytanlar, yalancılıkta ileri gitmiş, günah ve isyanda sınır tanımayan, kalpleri karanlığa gömülmüş kimselere inerler. Bunlar, genellikle kâhinler ve falcılardır. Şeytanlar, meleklerin konuşmalarını gizlice çalıp duydukları tek bir kelimeyi bu kâhinlere fısıldarlar; kâhinler de o bir kelimeye yüzlerce yalan katarak insanları kandırırlar. İşte bu yüzden onların söylediklerinin çoğu yalandır ve batıldır.

Bu durum, Peygamber Efendimiz (s.a.v.)'in getirdiği vahyin ne kadar yüce ve korunmuş olduğunu da gözler önüne serer. Zira Kur'ân-ı Kerîm, şeytanların dokunamayacağı, onların karışamayacağı tertemiz bir vahiydir. O, ancak güvenilir ve şerefli elçi Cebrail (a.s.) aracılığıyla, tertemiz kalplere, doğru ve emin olan Peygamberimiz'in (s.a.v.) mübarek gönlüne indirilmiştir.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize, doğruluğun ve takvanın önemini hatırlatırken, yalandan ve günahtan uzak durmamız gerektiğini de öğretmektedir. Şeytan, ancak kendisine kapı aralayan, kalbini kötülüklere açan kimseleri etkisi altına alabilir. Mümin ise, Allah'a sığınarak, doğruluktan ayrılmayarak ve günahlardan kaçınarak şeytanın vesveselerinden korunur. Unutmayalım ki, doğruluk kurtuluşun, yalan ise helakin anahtarıdır. Rabbimiz bizleri doğru sözlü, güvenilir ve günahlardan arınmış kullarından eylesin. Âmin.