Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 59

Macnaha Erayada:

• Kaazalik (كَذَٰلِكَ): Sidaas oo kale, waxayna tilmaamaysaa sida Ilaahay uga saaray Fircoon iyo qoomkiisii Nicmadahaas.
• Awnathnaahaa (وَأَوْرَثْنَاهَا): Waxaana dhaxalsiinay oo siinnay dhulkas iyo Nicmadahaas.
• Banii Israa'iil (بَنِي إِسْرَائِيلَ): Carruurtii Nebi Yacquub (CS), kuwaas oo ahaa ummaddii ay ku noolayd Masar.

Tafsiirka:

Ilaahay Subxaanahu watacaalaa wuxuu sheegay in Fircoon iyo qoomkiisii ay lahaayeen dhul Masar oo ay ku yaalliin beero iyo ilo biyo ah, iyo khasnadoodii, iyo guryihii wanaagsanaa. Markay gaaladeen oo ay ku madax adaygeen Muuse (CS), Ilaahay wuxuu ku halaagay biyihii badda, wuxuuna ka dhaxalsiiyay dhulkoodii iyo Nicmadahoodiiba Banii Israa'iil. Sidaas oo kale, Ilaahay wuxuu uga badbaadiyay Banii Israa'iil cadawgoodii, wuxuuna u dejiyay dhulkii Masar ka dib halaagii Fircoon, waxayna ku noolaadeen halkaas muddo. Arrintani waxay tahay tusmo cad oo ku saabsan sida Ilaahay u gargaaro addoomadiisa mu'miniinta ah, isla markaana u ciqaabo kuwa xadgudbay.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Gargaarka Ilaahay wuxuu u yimaadaa mu'miniinta: Aayaddan waxay ina baraysaa in Ilaahay uu gargaaro addoomadiisa kuwa runta ah, isagoo ka badbaadiya cadawgooda, sida uu u badbaadiyay Banii Israa'iil.
2. Ciqaabta kuwa xadgudba: Waxay ina xusuusinaysaa in Ilaahay uu ciqaabo kuwa gaalada ah iyo kuwa xadgudba, isagoo ka qaada Nicmadaha ay ku farxeen, sida uu ku sameeyay Fircoon iyo qoomkiisii.
3. Sabarka iyo dulqaadka waa mid faa'iido leh: Banii Israa'iil waxay sabreen markay ku sugnaayeen cadaadiskii Fircoon, markaasaa Ilaahay u abaal-mariyay dhul iyo Nicmo.
4. Iimaanka waa sababta guusha: Aayaddan waxay ina tusinaysaa in guusha iyo badbaadadu ay ku xiran tahay iimaanka iyo addeecidda Ilaahay, ma aha xoogga ama hantida.
5. Nicmada Ilaahay waa weyn tahay: Waxay ina xusuusinaysaa in Ilaahay uu yahay kan Nicmada guddooma, isagoo siin kara cidduu doono, kana qaadi kara cidduu doono, sidaas darteed waa inaan ku mahadnaa Ilaahay Nicmadihiisa.