نمل سۈرىسى — ئايەت 13

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «آيَاتُنَا»: بىزنىڭ ئايەتلىرىمىز، يەنى مۇسا ئەلەيھىسسالامغا بېرىلگەن مۆجىزىلەر.
• «مُبْصِرَةً»: ئوچۇق-ئاشكارا، كۆرۈنەرلىك، كۆز بىلەن كۆرگىلى بولىدىغان، ھەقىقەتنى ئېنىق كۆرسىتىپ بېرىدىغان.
• «سِحْرٌ مُّبِينٌ»: ئوچۇق-ئاشكارا سېھىر، ھەممىگە ئايان بولغان سېھىر.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا مۇسا ئەلەيھىسسالامنى پىرئەۋن ۋە ئۇنىڭ قەۋمىگە پەيغەمبەر قىلىپ ئەۋەتكەندە، ئۇلارغا بىر قانچە ئوچۇق-ئاشكارا مۆجىزىلەرنى بەردى. بۇ مۆجىزىلەر شۇنچە ئېنىق ۋە روشەن ئىدىكى، ھەر قانداق ئادەم ئۇنىڭغا قارىسىلا ئۇنىڭ ھەقىقىي مۆجىزە ئىكەنلىكىنى، ئاللاھنىڭ قۇدرىتىنىڭ دەلىلى ئىكەنلىكىنى كۆرۈپ بىلەتتى. ئۇلار پەقەت كۆز بىلەن كۆرۈپلا قالماستىن، بەلكى ئەقىل بىلەن چۈشىنىپ، ھەقىقەتنى ھېس قىلالايتتى.

ئەمما پىرئەۋن ۋە ئۇنىڭ قەۋمى بۇ روشەن مۆجىزىلەرنى كۆرگەندە، ئىمان ئېيتىش ۋە بويسۇنۇش ئورنىغا، تەكەببۇرلۇق ۋە ئىنكارچىلىق بىلەن: «بۇ ئوچۇق-ئاشكارا سېھىر، مۇسا بىزنى ئالداmakچى بولۇۋاتىدۇ» دېدى. ئۇلار ھەقىقەتنى كۆرۈپ تۇرۇپمۇ، ھەسەت ۋە تەكەببۇرلۇق تۈپەيلىدىن ئۇنى ئىنكار قىلدى. ئۇلارنىڭ بۇ سۆزى پەقەت بىر باھانە ئىدى، چۈنكى ھېچقانداق سېھىرگەر بۇنداق ئۇلۇغ مۆجىزىلەرنى كەلتۈرەلمەيدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەقىقەت ئوچۇق-ئاشكارا بولسىمۇ، تەكەببۇر ۋە ھەسەتچى كىشىلەر ئۇنى قوبۇل قىلمايدۇ. ئاللاھ تائالا ھەر بىر ئىنسانغا ھىدايەت نۇرىنى ئاتا قىلغان، ئەمما كىشىلەر ئۆز ئىختىيارلىرى بىلەن ئۇنى رەت قىلسا، ئۇلارنىڭ ئۆزىگە زىيان. بىز ئاللاھنىڭ ئايەتلىرىگە قارىغاندا، قەلبىمىزنى ئېچىپ، ھەقىقەتنى قوبۇل قىلىشىمىز، تەكەببۇرلۇق ۋە ئىنكارچىلىقتىن يىراق بولۇشىمىز كېرەك. ئاللاھ بىزنى ھىدايەت قىلغان يولدا مۇستەھكەم قىلسۇن، ھەقىقەتنى كۆرۈپ، ئۇنى قوبۇل قىلىدىغان قەلب ئاتا قىلسۇن.