Surah An-Naml — Aya 22

Ma’anar Kalmomi:

• فَمَكَثَ: Ya dakata (huduhudu) na ɗan lokaci kaɗan.
• غَيْرَ بَعِيدٍ: Ba da dadewa ba.
• أَحَطتُ: Na san abin da ka kasa sani, na kewaye shi da ilimi.
• سَبَإٍ: Ƙasa ce a ƙasar Yemen (Sheba).
• بِنَبَإٍ يَقِينٍ: Da labari tabbatacce, babu shakka a cikinsa.

Tafsirin Ayar:

Bayan da Suleiman ya yi barazanar azabtar da huduhudu ko yanka shi, sai huduhudu ya ɓace na ɗan lokaci kaɗan, bai jima ba ya dawo. Sa’an nan ya ce wa Suleiman: “Na san abin da ba ka sani ba, na kewaye shi da ilimi wanda ba ka kai shi ba, kai ko sojojinka. Kuma na zo maka daga ƙasar Saba’a da ke ƙasar Yemen da labari mai muhimmanci, tabbatacce wanda babu shakka a cikinsa.” Wannan labari shi ne cewa mutanen Saba’a suna bauta wa rana ba Allah ba, kuma mace ce ke sarautar su (Bilqis), tana da mulki mai girma.

Fa’idodin Ayar:

1. Nuna fifikon ilimi da sanin abubuwa, domin Allah ya ba wa wasu halittu ilimin da ya ɓoye wa wasu, kamar yadda huduhudu ya san abin da Suleiman bai sani ba.
2. Ƙarfafa wa mutane su nemi ilimi da bincike, domin huduhudu ya yi amfani da damar da Allah ya ba shi don ya kawo labari mai amfani.
3. Nuna cewa ko ƙarami (kamar tsuntsu) yana iya zama sanadin alheri mai girma, don haka kada mutum ya raina wani ko wata halitta.
4. Ikon Allah a cikin halittarsa, inda ya sa tsuntsu ya iya magana da fahimtar abubuwa, wannan yana ƙarfafa imani da ikon Mahalicci.
5. Kyawawan ɗabi’un annabawa: Suleiman bai yi gaggawar azabtar da huduhudu ba, amma ya ba shi damar bayyana dalilinsa, wanda yake koyar da mu mu saurara kafin mu yanke hukunci.