සූරා අන්-නම්ල් — ආයාත් 45

වදන්හි අර්ථ:

• ثَمُودَ (තමූද්): පැරණි අරාබි ජන කොට්ඨාසයක නාමයයි. ඔවුහු ගල් පර්වත කපා නිවාස තනා ගත් ජනතාවක් වූහ.
• أَخَاهُمْ (ඔවුන්ගේ සහෝදරයා): මෙහි අදහස ඔවුන්ගේම ජන කොට්ඨාසයෙන් පැමිණි නබිවරයා යන්නයි.
• صَالِحًا (සාලිහ්): තමූද් ජනතාව වෙත එවන ලද නබිවරයාගේ නාමයයි.
• فَرِيقَانِ (කණ්ඩායම් දෙකක්): කණ්ඩායම් දෙකක් ලෙස බෙදී යාමයි.
• يَخْتَصِمُونَ (තර්ක කරති): ඔවුහු එකිනෙකා සමඟ වාද කරති, තර්ක කරති.

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් තආලා තම නබි සාලිහ් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තමූද් ජනතාව වෙත එවූ බව මෙම ආයාතයෙන් පැහැදිලි වේ. ඔහු ඔවුන්ගේම ජන කොට්ඨාසයෙන් පැමිණි අයෙකු විය. ඔහු ඔවුන්ට අල්ලාහ්ව පමණක් නමස්කාර කරන ලෙසත්, ඔහුට කිසිවකු හවුල් නොකරන ලෙසත් ආරාධනා කළේය.

නමුත් සාලිහ් (අලයිහිස්සලාම්) ඔවුන් වෙත පැමිණ ඒකදේවවාදයට ආරාධනා කළ විට, ඔවුන් කණ්ඩායම් දෙකකට බෙදී ගියහ. එක් කණ්ඩායමක් ඔහුව විශ්වාස කළ අතර, අනෙක් කණ්ඩායම ඔහුගේ ආරාධනය ප්රතික්ෂේප කළේය. මෙම කණ්ඩායම් දෙක අතර දැඩි තර්ක විතර්ක ඇති විය. සෑම කණ්ඩායමක්ම තමන් සත්යය මත සිටින බවට තර්ක කළහ. විශ්වාස කළවුන් පැවසුවේ සාලිහ් (අලයිහිස්සලාම්) සත්යය මත සිටින බවත්, ඔහු අල්ලාහ්ගේ නබිවරයෙකු බවත්ය. ප්රතික්ෂේප කළවුන් පැවසුවේ ඔහු බොරුකාරයෙකු බවත්, ඔවුන් තම මුතුන් මීයන්ගේ මාර්ගයේ සිටින බවත්ය.

පාඩම්:

මෙම ආයාතයෙන් අපට කරුණු කිහිපයක් ඉගෙන ගත හැකිය:

1. සත්යය වෙත ආරාධනා කරන විට, සමහර අය එය පිළිගන්නා අතර සමහරු ප්රතික්ෂේප කරති. මෙය නබිවරුන්ගේ කාලයේ සිටම සිදු වූ දෙයකි. එබැවින් අප අපගේ යුතුකම ඉටු කළ යුතු අතර, ප්රතිඵලය අල්ලාහ්ට භාර දිය යුතුය.
2. සත්යය සහ අසත්යය අතර සැමවිටම ගැටුමක් පවතී. නමුත් අවසාන ජයග්රහණය සත්යයටම හිමි වේ.
3. නබිවරුන් ඔවුන්ගේ ජනතාවට අයත් අය විය. ඔවුන් ඔවුන්ගේ භාෂාව, සංස්කෘතිය සහ ජීවන තත්ත්වය හොඳින් දැන සිටියහ. මෙයින් පෙනී යන්නේ අල්ලාහ් සෑම ජන කොට්ඨාසයකටම ඔවුන් තේරුම් ගන්නා ආකාරයෙන් පණිවිඩය ලබා දුන් බවයි.
4. ඒකදේවවාදය (තව්හීද්) සියලු නබිවරුන්ගේ මූලික පණිවිඩය විය. කිසිදු නබිවරයෙකු අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවිවරුන්ට නමස්කාර කරන ලෙස ඉල්ලා සිටියේ නැත.