Suurah Al-Qasas — Aayad 39

Macnada Erayada:

• اسْتَكْبَرَ: Is weyneeyay, isla waynaysaday, oo iska kibray.
• جُنُودُهُ: Askartiisii iyo ciidankiisii.
• بِغَيْرِ الْحَقِّ: Iyagoon xaq u lahayn, waxayna ahayd kibir aan ku salaysnayn sabab sax ah.
• لَا يُرْجَعُونَ: Looma celinayo, lamana soo nooleynayo (waxayse u maleeyeen in aan loo soo celin doonin).

Tafsiirka:

Fircoon iyo askartiisii waxay isku kibreen oo isla waynaysteen dhulka Masar, iyagoo ku kibraya si aan xaq ahayn, waxayna diideen inay raacaan Muese (CS) oo ay aaminaan farriintii Eebe. Waxayse u maleeyeen inay ka badbaadi doonaan xisaabta, oo aan loo soo celin doonin Eebe ka dib dhimashadooda si loo xisaabiyo oo loo ciqaabo. Laakiin waxay khaldan yihiin, waayo Eebe waa uu soo celin doonaa dhamaantood, wuxuuna ka aarin doonaa waxay camal faleen.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Kibirku waa astaanta dadka xumaanta iyo kuwa Eebe ka gaashaaman, waxaana laga digay inay noqoto sifo laga hortimaado.
2. Qofkii isku kibrinaya oo xaqa diida, waa inuu ogaado in Eebe uu arko oo uu ka aarin doono, ma jiro wax Eebe ka bakhti kara.
3. Rumaynta soo noolaanshaha iyo xisaabta ayaa ah tiirka lagu xakameeyo nafsadda, oo dadka ku hanuuninaya inay ka fogaadaan xumaha oo ay ku camal falaan wanaagga.
4. Eebe waa kan xaqa ku maamula, wuxuuna ciqaabi doonaa kuwa kibra iyo dulmiga ku dhaqma, xataa hadday awood iyo askar badan leeyihiin.