سورت قصص — آیت 62

د معناوي بيان (معاني کلمات):

• يُنَادِيهِمْ: هغوى ته بلنه كول / اواز كول.
• شُرَكَائِي: زما شريكان (هغه معبودان چې مشركانو يې له الله سره شريك ګڼل).
• تَزْعُمُونَ: تاسو به ګڼل / ادعا كولې.

د آيت تفسير:

او هغه ورځ ياد كړه (اى نبي!) چې الله تعالى به مشركانو ته اواز وكړي او ورته به ووايي: زما هغه شريكان چې تاسو به په دنيا كې له ما سره شريك ګڼل او عبادت مو كاوه، چېرته دي؟ اوس يې راولئ چې ستاسو له عذابه خلاص كړي! خو په دې ورځ به هغوى هېڅ ځواب ونه لري او ټول هغه معبودان به وركه شي، ځكه چې الله تعالى يو دى، بې شريكه دى، او د قيامت په ورځ به دوى ته دا پوښتنه د سرزنش او د دوى د شرمندګۍ لپاره وشي، ترڅو پوه شي چې د دوى ټول شرك باطل او بې بنسټه و.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې (فواید):

1. د توحيد اهميت: دا آيت ښيي چې شرك تر ټولو ستر ګناه ده او د قيامت په ورځ به مشركان د خپل شرك له امله سخت شرمنده او پښېمانه شي.
2. د الله عدل او حكمت: الله تعالى به له مشركانو سره په داسې انداز كې چې د دوى د رسوايۍ سبب شي، خبرې وكړي، دا د الله د عدل او حكمت ښودنه ده.
3. د باطل معبودانو بې وسي: هغه څيزونه چې له الله پرته يې عبادت كېږي، نه يې د خپلو عبادت كوونكو سره مرسته كولى شي او نه يې له عذابه خلاصولى شي، نو بايد انسان يواځې له الله سره مينه او عبادت وكړي.
4. د پښېمانۍ موقع: انسان بايد په دنيا كې له دې خبرې عبرت واخلي او له شركه توبه وباسي، ځكه چې د قيامت په ورځ به پښېماني هېڅ ګټه ونه لري.
5. د قرآن د پيغام سموالی: دا آيت د قرآن هغه بنسټيز پيغام روښانه كوي چې الله يو او بې شريكه دى، او دا د مسلمانانو د ايمان د قوت سبب كېږي چې په خپل دين ولاړ اوسي.