قصص سۈرىسى — ئايەت 62

1. مەنىسى ئېنىقلىنىشقا تېگىشلىك سۆزلەر:

• يُنَادِيهِمْ: ئۇلارغا نىدا قىلىدۇ، يەنى ئۇلارنى چاقىرىپ سۆزلەيدۇ.
• شُرَكَائِيَ: مېنىڭ شېرىكلىرىم، يەنى ئاللاھقا شېرىك قىلىنغان بۇت ۋە باشقا نەرسىلەر.
• تَزْعُمُونَ: سىلەر گۇمان قىلاتتىڭلار، دەپ ئېيتاتتىڭلار.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت قىيامەت كۈنىدىكى بىر مەنزىرىنى سۆزلەپ بېرىدۇ. ئاللاھ تائالا ئۆزىگە شېرىك كەلتۈرگەن كىشىلەرنى چاقىرىپ: «مەن بىلەن بىرگە ئىبادەت قىلغان، مېنىڭ شېرىكلىرىم دەپ گۇمان قىلغان بۇتلىرىڭلار ۋە ئۆزگىلەر ھازىر قەيەردە؟ ئۇلار سىلەرگە ياردەم بېرەلەمدۇ؟» دەپ سورايدۇ. بۇ سوئال ئۇلارنىڭ دۇنيادىكى خاتا ئېتىقادىنىڭ پۈتۈنلەي بىكار ئىكەنلىكىنى، ئۇلارنىڭ ئۆزلىرى ئويدۇرۇپ چىققان شېرىكلەرنىڭ ھېچقانداق كۈچ-قۇدرەتكە ئىگە ئەمەسلىكىنى ئاشكارىلايدۇ. شۇ كۈندە ھەر كىم ئۆز قىلمىشىنىڭ ھەقىقىي نەتىجىسىنى كۆرىدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ئاللاھ تائالا يەكتۇر، ھېچ شېرىكى يوق. ئۇنىڭغا باشقا نەرسىلەرنى شېرىك قىلىش ئەڭ چوڭ زۇلۇمدۇر. دۇنيادا ئىنسانلار ئۆزلىرى ئويدۇرغان بۇتلارغا، پۇل-مۇلغا، ھوقۇققا ياكى باشقا كىشىلەرگە تايىنىپ قالسا، قىيامەت كۈنى بۇلارنىڭ ھەممىسى يوقىلىدۇ ۋە ئۇلارنى قۇتقۇزالمايدۇ. پەقەت ئاللاھقا خالىس ئىبادەت قىلغان، تەۋھىد ئېتىقادىنى مۇستەھكەم تۇتقان كىشىلەرلا نىجات تاپىدۇ.

ئەي ئىنسانلار! كېلىڭلار، بۇ ئايەتتىن ئىبرەت ئېلىپ، ئاللاھقا شېرىك كەلتۈرۈشتىن ساقلىنايلى. ئاللاھ تائالا بىزنى پەقەت ئۆزىگە ئىبادەت قىلىشقا بۇيرۇغان، بۇ ئەڭ گۈزەل ۋە ئەڭ توغرا يولدۇر. قۇرئان كەرىم بىزنى ھەقىقەتكە يېتەكلەيدىغان نۇر، ئۇنىڭ ئايەتلىرىنى ئوقۇپ، مەنىسىنى چۈشىنىپ، ئەمەلىيەتتە قوللىنىش بىزنىڭ دۇنيا ۋە ئاخىرەتتە بەختلىك بولۇشىمىزنىڭ سەۋەبىدۇر. ئاللاھ بىزنى ھىدايەت قىلغاي!