ซูเราะฮฺ อัล-กอศ็อศ — อายะฮฺ 62

ความหมายของคำสำคัญ:

• يُنَادِيهِمْ (พระองค์ทรงเรียกพวกเขา): หมายถึง การที่อัลลอฮ์จะทรงเรียกบรรดาผู้ตั้งภาคีในวันกิยามะฮ์
• شُرَكَائِي (บรรดาภาคีของข้า): หมายถึง สิ่งที่พวกเขาบูชาอื่นจากอัลลอฮ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปปั้น เทวรูป หรือบุคคลที่พวกเขาอ้างว่าเป็นภาคีกับอัลลอฮ์
• تَزْعُمُونَ (พวกเจ้าอ้าง/พวกเจ้าเข้าใจ): หมายถึง การกล่าวอ้างโดยปราศจากความจริง เพียงเพื่อหวังว่าสิ่งเหล่านั้นจะช่วยเหลือพวกเขาได้

การตีความหมายของอายะฮ์:

อัลลอฮ์ทรงตรัสแก่ศาสดามุฮัมมัด (ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม) ว่า จงรำลึกถึงวันกิยามะฮ์ ซึ่งเป็นวันที่พระองค์จะทรงเรียกบรรดาผู้ที่เคยตั้งภาคีต่อพระองค์ในโลกดุนยา และตรัสถามพวกเขาด้วยพระดำรัสที่ทำให้พวกเขาต้องอับอายและจนปัญญาว่า “บรรดาภาคีของข้าที่พวกเจ้าเคยอ้างว่าพวกมันเป็นหุ้นส่วนกับข้า และเคยบูชาพวกมันจากสิ่งอื่นใดนอกจากข้า ตอนนี้พวกมันอยู่ที่ไหน? จงเรียกพวกมันมาช่วยเหลือพวกเจ้าสิ” คำถามนี้มิได้หมายความว่าอัลลอฮ์ทรงมีภาคีจริง ๆ แต่เป็นการตำหนิและประณามพวกเขาที่ได้ตั้งภาคีต่อพระองค์ และเป็นการเปิดโปงความเท็จของพวกเขา ณ เวลานั้น พวกเขาจะไม่สามารถหาสิ่งใดมาช่วยเหลือตนเองได้ และบรรดาสิ่งที่พวกเขาบูชานั้นก็จะหายสาบสูญไป ไม่มีสิ่งใดตอบรับพวกเขาได้

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์เป็นบาปที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ที่จะนำความอับอายและความเสียใจมาสู่ผู้กระทำในวันกิยามะฮ์ เมื่อพวกเขาจะถูกถามถึงสิ่งที่พวกเขาบูชาและไม่สามารถหามันมาได้
2. การยึดมั่นในเตาฮีด (ความเชื่อในความเป็นหนึ่งเดียวของอัลลอฮ์) คือหนทางแห่งความรอด ผู้ที่บริสุทธิ์ใจต่ออัลลอฮ์จะไม่ต้องเผชิญกับความอับอายเช่นนี้ในวันนั้น
3. การตั้งภาคีนั้นไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง สิ่งที่พวกเขาบูชาไม่สามารถช่วยเหลือพวกเขาได้แม้แต่น้อย ทั้งในโลกดุนยาและโลกอาคิเราะฮ์
4. วันกิยามะฮ์คือวันแห่งความจริง ที่ทุกความเท็จจะถูกเปิดโปง และทุกสิ่งที่พวกเขาหวังพึ่งอื่นจากอัลลอฮ์จะสูญสลายไป
5. ความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อผู้ศรัทธา พระองค์ทรงเตือนเราไว้ในคัมภีร์ของพระองค์ เพื่อให้เราหลีกเลี่ยงการตั้งภาคี และดำเนินชีวิตบนหนทางที่เที่ยงตรง ซึ่งจะนำไปสู่ความสำเร็จทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
6. การใคร่ครวญถึงคำถามนี้ในวันกิยามะฮ์ ควรทำให้เรารีบกลับตัวกลับใจและละทิ้งทุกสิ่งที่อาจทำให้เราต้องอับอายต่อหน้าอัลลอฮ์ในวันนั้น