Suurah Al-'Ankabuut — Aayad 63

Macnaha Erayada:

• Fa’ahyâ bihil-arḍa: waxa uu ku nooleeyay dhulka (soo bixiyay nabadda iyo doogga).
• Min ba'di mawtihâ: ka dib markii ay ahayd dhul engegan oo dhintay (oo aan wax ka soo bixin).

Tafsiirka:

Haddii aad, Nebiyow, warsato mushrikiinta (gaalada) su’aashan: “Yaa ka soo dejiyay samada biyo (roob) oo ku nooleeyay dhulka ka dib markii uu dhintay (engegay)?” waxay kugu jawaabi doonaan iyagoo qiran: “Ilaahay (Allaah) ayaa soo dejiyay.” Markaas ku yidhi: “Mahad waxaa iska leh Allaah” — mahadna waxaa iska leh Ilaahay oo ku muujiyay xujada (caddaynta) korkooda, isagoo ka dhigay inay qirtaan runta iyagoo naftooda ku gashan. Laakiin badankood ma fahmayaan waxay qiraan, mana garanayaan wax iyaga anfici kara iyo wax dhiba kara. Haddii ay caqli fadhiyeen oo ay fahmeen waxay qiraan, ma ay la wadaajin lahayn Allaah wax kale oo ay caabudaan, waxna uma ay yeelan lahayn shariig (la wadaajin) isaga.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Qirashada runta ayaa ah xujo ku saabsan dadka: Mushrikiintu waxay qireen in Allaah yahay abuuraha roobka iyo nolosha dhulka, taasoo ah xujo ku saaraysa iyaga, waxayna muujinaysaa inay garanayaan xaqa laakiin ay ka jeedsadeen.
2. Caqliga fayow wuxuu u horseedaa tawxiid (keli ahaanshaha Ilaahay): Qofkii caqli fayow leh wuxuu gartaa in kan abuuray roobka iyo nolosha uu yahay mid isku mid ah oo uu mutaysan karo cibaadada oo keliya, isagoon la wadaagin wax kale.
3. Qirashada runta oo keliya kuma filna, waa in la dhaqmaa: Qirashada afka oo keliya uma fakadin dadka, waa in ay la socoto dhaqan iyo cibaado keli ahaansho ku salaysan, sidaas darteed Qur'aanku wuxuu ina barayaa in runta la qiro lana dhaqmo.
4. Mahadnaqda Ilaahay waa asalka cibaadada: Marka xujada lagu muujiyo dadka, waa in la mahadnaqaa Ilaahay, maxaa yeelay isaga ayaa hanuuninaya qalbiga runta qira.
5. Caqliga waa ni’mo weyn oo Ilaahay: Dadka aan caqligooda u isticmaalin si ay u fahmaan calaamooyinka Ilaahay, waxay ku nool yihiin jahli iyo habaar, waxayna ku hallaabi doonaan aakhiraadooda.