Аль Имран сүрәсе — Аять 139

Сүзләрнең мәгънәләре:

• تَهِنُوا — зәгыйфьлек күрсәтү, көчсезлек итү, рухи какшау.
• تَحْزَنُوا — кайгыру, хәсрәтләнү, күңел төшенкелеге.
• الأَعْلَوْنَ — югарырак, өстенрәк, галибрәк булучылар.

Аять тәфсире:

Ий мөэминнәр! Дошманга каршы сугышта зәгыйфьлек күрсәтмәгез, кулларны төшермәгез һәм Үхүд сугышында башыгызга төшкән авырлыклар, һәлакәтләр һәм яралар өчен кайгырмагыз. Сезнең өчен мондый хәсрәтләнү урынлы түгел, чөнки сез — иманыгыз, Аллаһка булган ышанычыгыз һәм Аның ярдәменә өмет итүегез аркасында югарылыктагы кешеләрсез. Сезнең өстенлегегез ахирәттә — җәннәткә керү белән, ә дөньяда исә дошман өстеннән җиңү сезнеке булачак. Әгәр сез Аллаһка һәм Аның рәсүленә ышанып, Аның шәригатенә иярсәгез, тәкъва кешеләргә биргән вәгъдәсенә ышанып, Аллаһның ярдәме сезнеке булачак. Сезнең иманыгыз — сезнең өстенлегегезнең гарантиясе.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Мөэмин кеше һәрвакыт рухи ныклык сакларга тиеш; авырлыклар аны сындырмаска, ә киресенчә, ныгытырга тиеш.
2. Җиңелүләр һәм авырлыклар — Аллаһның сынавы; мөэмин алардан дәрес алырга һәм өметен өзмәскә тиеш.
3. Иман — мөэминнең чын өстенлеге; ул аңа дөньяда да, ахирәттә дә югарылык бирә.
4. Аллаһның ярдәме — тәкъвалык һәм чын иман шарты белән; кем Аллаһка ышанып, Аның юлыннан барса, ул һәрвакыт галиб булачак.
5. Кайгы һәм хәсрәт мөэминне эшеннән туктатырга тиеш түгел; ул Аллаһка тәвәккәл итеп, алга барырга тиеш.