Sure Lokmân — Ayet 10

Kelime Anlamları:

• Amed: Direkler, sütunlar.
• Revâsî: Dağlar, sabit ve sağlam duran yüksek kütleler.
• Temîde: Sallanmak, çalkalanmak, bir yandan diğer yana hareket etmek.
• Besse: Yaymak, saçmak, çoğaltmak.
• Zevc: Çift, tür, cins, çeşit.
• Kerîm: Değerli, faydalı, güzel, hoş.

Tefsir:

Bu mübarek ayet, kâinat kitabının sayfalarını önümüze seriyor ve bize Yüce Yaratıcı'nın kudretini, hikmetini ve rahmetini gösteriyor. Allah Teâlâ, gökleri görmediğimiz direkler olmadan yaratmıştır. Onları öylece, kusursuz bir düzen içinde yükseltmiştir. Biz onlara bakıyoruz; ne bir direk görüyoruz ne de bir dayanak. Bu, Allah'ın mutlak kudretinin en büyük delillerindendir. O, "Ol!" der ve her şey oluverir.

Sonra yeryüzüne sağlam dağlar yerleştirmiştir. Bu dağlar, adeta çiviler gibi yeryüzünü tutmakta, onun sizinle birlikte sallanmasını, çalkalanmasını engellemektedir. Bu, Allah'ın size olan merhametinin bir tecellisidir. Sizi sarsıntıdan korumuş, üzerinde güvenle yaşayabileceğiniz sabit bir zemin hazırlamıştır.

Yine O, yeryüzüne her çeşit canlıyı yaymıştır. Yürüyenler, sürünenler, uçanlar, yüzenler... Hepsi O'nun rahmetinin eseridir. Her biri, kendi hayatını sürdürecek şekilde yaratılmış ve yeryüzü onlarla şenlenmiştir.

Ve işte rahmetin en büyük tecellilerinden biri: Gökten su indiriyoruz (yağmur yağdırıyoruz) ve onunla yeryüzünde her çeşit güzel, faydalı bitkiyi yetiştiriyoruz. Bu bitkiler, göz zevkimizi okşayan, soframızı süsleyen, hayvanlarımızı besleyen sayısız nimetlerdir.

Ey insan! Şu etrafına bir bak. Göklerin direksiz duruşu, dağların sabitliği, canlıların çeşitliliği ve bitkilerin güzelliği... Bunların hepsi, senin için yaratıldı. Seni hiçbir şeye muhtaç bırakmayan, sana sayısız nimetler veren Rabbini düşün. Bu nimetlere karşı şükretmek, O'na kulluk etmek, ne büyük bir vazifedir! Bu kudret ve rahmet karşısında akıl sahibi bir insan, ancak boyun eğer ve "Sübhanallah, ne büyük Yaratıcı!" der.