Sure Secde — Ayet 23

Kelime Anlamları:

• Âtâ (آتَيْنَا): Verdik, ihsan ettik.
• Kitâb (الْكِتَابَ): Burada Tevrat.
• Mirye (مِرْيَةٍ): Şüphe, tereddüt.
• Likâ (لِقَائِهِ): Onunla karşılaşma, buluşma.
• Hüdâ (هُدًى): Doğru yolu gösteren rehber, hidayet kaynağı.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, Peygamber Efendimiz'e (sallallahu aleyhi ve sellem) teselli ve güvence vermektedir. Tıpkı daha önce Hz. Mûsâ'ya (aleyhisselâm) Tevrat'ı indirdiği gibi, sana da Kur'ân'ı indirdiğini haber vermektedir. Allah Teâlâ, Hz. Mûsâ'ya verdiği kitabı, onun kavmi olan İsrâiloğulları'na bir hidayet rehberi, karanlıklardan aydınlığa çıkaran bir nur kılmıştı. Bu, Allah'ın peygamberlerine ve kitaplarına olan sünnetidir; hiçbir peygamberi ve ümmetini başıboş bırakmamıştır.

Burada özellikle dikkat çekilen husus, Peygamber Efendimiz'in (sallallahu aleyhi ve sellem) Hz. Mûsâ ile mülâkî olacağı, yani İsrâ ve Mi'rac gecesinde onunla karşılaşacağıdır. Allah Teâlâ, bu âyetle Efendimiz'e hitaben: "Sakın bu karşılaşmadan şüpheye düşme" buyurmaktadır. Bu, aynı zamanda ümmetine de bir müjdedir: Allah'ın peygamberleri birbirini tasdik eder, birbirlerinin davasını destekler. Mûsâ (a.s.) nasıl ki kavmine hidayet rehberi olarak gönderildiyse, Muhammed (s.a.v.) de bütün insanlığa rahmet ve hidayet kaynağı olarak gönderilmiştir.

Sevgili kardeşlerim, bu âyet bize şunu öğretiyor: Allah'ın dininde hiçbir şey tesadüf değildir. Peygamberler zinciri bir bütündür ve hepsi aynı hakikati haykırmıştır. Bizler de bu hakikate sarıldığımızda, geçmiş ümmetlerin hidayetinden nasibimizi alır, geleceğe güvenle bakarız. Kur'ân'ın rehberliği, tıpkı Tevrat'ın İsrâiloğulları'na olduğu gibi, bize de en doğru yolu gösterir. Ne mutlu o kimselere ki, bu hidayete sımsıkı tutunur ve Allah'ın vaadine asla şüpheyle bakmaz!