සූරා අල්-අහ්සාබ් — ආයාත් 67

වදන්වල අර්ථ:

• سَادَتَنَا (සාදතනා): අපගේ නායකයින්, ප්‍රධානීන්
• كُبَرَاءَنَا (කුබරාඅනා): අපගේ විශාරදයින්, ගෞරවනීය පුද්ගලයින්
• فَأَضَلُّونَا (ෆඅදල්ලූනා): ඔවුහු අපව මංමුළා කළහ
• السَّبِيلَا (අස්සබීලා): මාර්ගය (මෙහි අදහස් කෙරෙනුයේ ඍජු මාර්ගයයි)

අර්ථ නිරූපණය:

විනිශ්චය දිනයේදී ප්‍රතික්ෂේප කළවුන් (කාෆිර්වරුන්) අල්ලාහ්ට මෙසේ පවසනු ඇත: "අපගේ පරමාධිපතියාණනි! සැබැවින්ම අපි අපගේ නායකයින්ට සහ අපගේ විශාරදයින්ට කීකරු වීමු. ඔවුහු අපව යහමඟින් ඉවතට ගෙන ගොස් අපව අන්ධකාරයේ හා වැරදි මාර්ගයේ ගමන් කරවූහ." මෙය ඔවුන්ගේ නිදහසට කරුණක් වශයෙන් ඉදිරිපත් කරන බව පැවසිය හැකි වුවද, එය පිළිගනු නොලැබේ. මන්දයත්, සෑම පුද්ගලයෙකුටම තමාගේ ක්‍රියාවන් සම්බන්ධයෙන් වගකීම දැරීමට සිදුවන බැවිනි. ඔවුන් අන්ධ ලෙස අනුගමනය කිරීමෙන් වැළකී සිටීමට ඔවුන්ට හැකියාව තිබූ අතර, ඔවුන්ගේ නායකයින් අනුගමනය කිරීම ඔවුන්ගේම තේරීමක් විය.

මෙම අවස්ථාවේදී ඔවුහු තවදුරටත් මෙසේද ඉල්ලා සිටිති: "අපගේ පරමාධිපතියාණනි! ඔවුන්ට අපට ලැබෙන දඬුවම මෙන් දෙගුණයක් දඬුවම් කරනු මැනව! තවද ඔවුන්ව ඔබගේ දයාවෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම නෙරපා හරිනු මැනව!" මෙයින් පෙනී යන්නේ අල්ලාහ්ට අකීකරු වීමට හා ඔහුගේ ධර්මයට පටහැනි ක්‍රියා කිරීමට අන් අයට අණ කරන නායකයින්ටද, ඔවුන් අනුගමනය කරන අයටද යන දෙපිරිසටම දඬුවම් ලැබෙන බවයි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. සත්‍යය සෙවීමේදී කිසිවෙකුගේ නායකත්වය අන්ධ ලෙස පිළිගැනීම භයානකය. සෑම කෙනෙකුම තම ආගමික කටයුතුවලදී අල්-කුර්ආනය හා සුන්නාව ප්‍රධාන මාර්ගෝපදේශකයන් ලෙස ගත යුතුය.
2. අල්ලාහ් ඉදිරියේදී නිදහසට කරුණු ඉදිරිපත් කිරීමෙන් පලක් නැත. සෑම පුද්ගලයෙකුම තමාගේ ක්‍රියාවන් සම්බන්ධයෙන් පූර්ණ වගකීම දැරිය යුතුය.
3. යහපත් නායකයින් තම අනුගාමිකයින් යහමඟට ගෙන යන අතර, අයහපත් නායකයින් ඔවුන්ව විනාශයට ගෙන යයි. එබැවින් නායකයින් තෝරාගැනීමේදී ඉතා ප්‍රවේශම් විය යුතුය.
4. මෙම ආයතය අපට උගන්වන්නේ අල්ලාහ්ගේ දයාව හා යුක්තිය පිළිබඳවය. ඔහු කිසිවෙකුට අයුක්තියක් නොකරන අතර, සෑම කෙනෙකුටම තම ක්‍රියාවන්ට සරිලන ප්‍රතිඵල ලබා දෙයි.
5. මෙලොවදී අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන් ඉවතට ගෙන යන අයගෙන් ඈත්ව සිටීමට හා ඍජු මාර්ගයේ ස්ථිරව සිටීමට අප උත්සාහ කළ යුතුය. මන්දයත්, පරලොවදී පසුතැවීමෙන් පලක් නැත.