Sure Yâsîn — Ayet 67

Kelime Anlamları:

• Meshettik (لَمَسَخْنَاهُمْ): Onları şekilden şekle sokmak, kılıklarını değiştirmek, maymun veya domuz gibi bir surete çevirmek.
• Mekânetihim (مَكَانَتِهِمْ): Bulundukları yer üzerinde, oldukları yerde.
• Mudiyy (مُضِيًّا): İleriye gitmek, yürüyüp geçmek.
• Yerciûn (يَرْجِعُونَ): Geriye dönmek, eski hallerine veya bulundukları yere geri dönmek.

Tefsir:

Ey iman eden kardeşim! Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, kudretinin azametini ve dilediğini yapmaya gücünün yettiğini bizlere haber veriyor. Allah Teâlâ buyuruyor ki: "Eğer dileseydik, onları bulundukları yerde meshederdik (şekillerini değiştirirdik). Artık ne ileriye gidebilirler ne de geriye dönebilirlerdi."

Bu ne büyük bir ilâhî kudret beyanıdır! Allah (c.c.) dileseydi, o inkârcıları oldukları yerde maymuna, domuza veya başka bir şekle çevirirdi de onlar oldukları yerde donup kalırlardı. Ne bir adım ileri atabilirler, ne de geri dönebilirlerdi. Bu, onların âcizliklerini ve Allah'ın kudretinin mutlaklığını gösteren kesin bir delildir.

Ey insan! Düşün ki, Allah dileseydi seni de bulunduğun hal üzere bir anda başka bir surete çevirebilirdi. Senin elinde olan hiçbir şey yoktur. Senin yürümen, durman, ileri gitmen, geri dönmen; hepsi O'nun izni ve kudretiyledir. O, dilediği anda seni olduğun yerde dondurur, dilediği anda şeklini değiştirir. Öyleyse O'na karşı ne kadar boyun eğmeli, ne kadar itaat etmeliyiz!

Bu âyet bize aynı zamanda büyük bir uyarıdır: İnsan, Allah'ın kudreti karşısında ne kadar âciz olduğunu unutmamalıdır. Kibirlenmemeli, büyüklenmemeli, Allah'ın emirlerine karşı gelmekten sakınmalıdır. Çünkü Allah dilediği anda o kişiyi rezil edebilir, şeklini değiştirebilir, olduğu yerde âciz bir varlık haline getirebilir.

Rabbimiz bizlere merhamet etmiş, bu cezaları dünyada vermeyip tövbe kapısını açık bırakmıştır. Öyleyse bu fırsatı ganimet bilmeli, Allah'a yönelmeli, O'nun rızasını kazanmak için gayret etmeliyiz. Unutmayalım ki, Allah'ın azabı çok şiddetlidir; fakat O'nun rahmeti de azabından önce gelir. Tövbe eden kullarını sever, günahlarını bağışlar.

Ne mutlu o kimseye ki, bu âyetleri okuyup ibret alır, Allah'ın kudreti karşısında eğilir ve O'na samimiyetle kulluk eder! İşte kurtuluş ve saadet budur.