صافات سۈرىسى — ئايەت 100

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• رَبِّ: ئى پەرۋەردىگارىم! (ئاللاھقا قارىتىلغان ئىلتىجا)
• هَبْ لِي: ماڭا ئاتا قىلغىن، بەرگىن (ھەدىيە قىلىش، ئاتا قىلىش مەنىسىدە)
• مِنَ الصَّالِحِينَ: ياخشىلاردىن، سالىھلاردىن (يەنى ياخشى ئەمەللىك، ئىتائەتچان كىشىلەردىن)

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئۆز قەۋمىدىن ھىجرەت قىلىپ، ئاللاھنىڭ بۇيرۇقى بىلەن مۇبارەك زېمىنغا كەلگەندىن كېيىن، پەرۋەردىگارىغا يۈزلىنىپ دۇئا قىلدى. ئۇ: "ئى پەرۋەردىگارىم! ماڭا سالىھ، ياخشى پەرزەنت ئاتا قىلغىن" دەپ ئىلتىجا قىلدى. ئۇ ئۆزىنىڭ غەرىبلىكتە يالغۇز قالماسلىقىنى، ياخشى پەرزەنتىنىڭ ئۆزىگە ياردەمچى ۋە يولداش بولۇشىنى، شۇنداقلا ئۇنىڭ ئاللاھقا ئىبادەت قىلىش ۋە ئىسلامغا دەۋەت قىلىش يولىدا مەدەتكار بولۇشىنى ئۈمىد قىلدى. بۇ دۇئا ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ ئاللاھقا بولغان چوڭقۇر ئىشەنچىنى ۋە ئۇنىڭدىن پەرزەنت تىلەشتىكى ئەدەبلىك ئىلتىجاسىنى ئىپادىلەيدۇ. ئاللاھ تائالا ئۇنىڭ دۇئاسىنى ئىجابەت قىلىپ، ئۇنىڭغا ئىسمائىل ۋە ئىسھاق ئەلەيھىمەسسالامدەك سالىھ پەرزەنتلەرنى ئاتا قىلدى.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، پەرزەنت ئاللاھنىڭ بىر ئۇلۇغ نېمىتىدۇر. ھەر بىر مۇئمىن ئاللاھتىن ياخشى، سالىھ پەرزەنت تىلىشى كېرەك. سالىھ پەرزەنت ئاتا-ئانىغا دۇنيادا ۋە ئاخىرەتتە پايدىلىق بولۇپ، ئۇلارنىڭ ياخشى ئەمەللىرىنىڭ داۋاملىشىشىغا سەۋەب بولىدۇ. شۇڭا بىز ھەمىشە ئاللاھقا يۈزلىنىپ، ئۇنىڭدىن ياخشى پەرزەنت ۋە ياخشى نەسىل تىلەشىمىز، پەرزەنتلىرىمىزنىڭ سالىھلاردىن بولۇشى ئۈچۈن دۇئا قىلىشىمىز لازىم. ئاللاھ تائالا دۇئالارنى ئاڭلاپ ئىجابەت قىلغۇچىدۇر.