Ас-Саффат сүресі — Аят 100

1. Сөздердің мағынасы:

— «رَبِّ»: Раббым, Жаратушым, Тәрбиешім.

— «هَبْ لِي»: Маған сыйла, бер.

— «مِنَ الصَّالِحِينَ»: Ізгілерден, ізгі адамдардың қатарынан.

1. Аяттың тәпсірі:

Ибраһим (ғ.с.) өзінің қауымынан, туған жерінен Алланың разылығы үшін көшіп, Раббысына бет бұрған кезде, Оған дұға етіп: «Раббым! Маған ізгілерден бір ұл сыйла», — деп сұрады. Ол тек перзент қана емес, ізгі, түзу, Аллаға құлшылық ететін, өзіне серік әрі көмекші болатын ұлды тіледі. Себебі ол жат жерде жалғыз қалып, қауымынан айырылған еді, сондықтан өзіне иман мен тақуалықта жолдас болатын, Алла жолындағы шақыру ісінде қолдау көрсететін, жалғыздықта жұбаныш болатын перзентті қалады. Бұл дұға — пайғамбардың Аллаға деген шынайы тәуекелі мен үмітінің, сондай-ақ перзенттің ізгі болуын тілеудің үлгісі.

1. Алынатын пайдалы қағидалар:

— Перзент сұрағанда тек дүниелік емес, ең алдымен оның ізгі, түзу болуын тілеу керек.

— Ізгі перзент — ата-ана үшін үлкен нығмет, жалғыздықта жұбаныш, жақсылықта серік.

— Қиындық пен жалғыздық кезінде Аллаға дұға етіп, Одан көмек сұрау — мүміннің әдебі.

— Алла жолында көшу, яғни хижра, — иманды сақтау мен құлшылықты еркін атқарудың жолы.

— Дұғада шынайы үміт пен тәуекел болса, Алла оны қабыл етеді.

— Ізгі адамдармен бірге болу, ізгілердің қатарынан болу — әр мүміннің арманы.