Saffot surasi — Oyat 100

Kalimalarning ma'nolari:

• Hablī – menga ato et, ber.
• Minas-solihīn – solih (yaxshi, taqvodor) bandalardan.

Tafsir:

Ibrohim alayhissalom o‘z qavmidan Alloh yo‘lida hijrat qilib, Allohning buyrug‘i bilan muqaddas yerga yetib kelganlaridan so‘ng, o‘sha yerda yolg‘izlikda qolgan edi. Ular o‘z qavmidan ayrilib, g‘urbatda yashashga majbur bo‘lganlarida, Allohdan o‘ziga hamroh bo‘ladigan, yolg‘izlikda unga taskin beradigan, din va dunyo ishlarida yordamchi bo‘ladigan, shuningdek, Allohning diniga da’vat qilishda unga ko‘maklashadigan solih farzand so‘radilar. Ular: "Ey Robbim, menga solih bandalaringdan bir farzand ato et", deb duo qildilar. Bu duo bilan ular faqat farzand emas, balki solih, taqvodor, Allohga itoatli, ota-onasiga yaxshi munosabatda bo‘ladigan farzandni so‘radilar. Chunki solih farzand ota-onaga ham dunyoda, ham oxiratda foyda keltiradi.

Foydalar:

1. Duo – payg‘ambarlarning odati bo‘lib, har bir musulmon og‘ir paytlarda, ayniqsa g‘urbatda yolg‘iz qolganda Allohga iltijo qilishi kerak.
2. Farzand – bu dunyoning ziynati va ota-onaning eng katta boyligidir. Shuning uchun farzand so‘rashda ham solih bo‘lishini so‘rash lozim, chunki solih farzand ota-onaga ham dunyoda, ham oxiratda shafoatchi bo‘ladi.
3. Bu duoda Allohdan faqat yaxshi narsalarni so‘rash va gunohdan saqlanishga yordam beradigan narsalarni tilash o‘rgatiladi.
4. Payg‘ambarlar ham inson bo‘lib, ularning ham oila qurish, farzand ko‘rish kabi ehtiyojlari bor edi. Bu esa oila qurish va nasl qoldirish islomda qadrli ekanini ko‘rsatadi.