Soera As-Saffat — Vers 167

Woordbetekenissen:

• Kânû (كانوا): zij plachten te zeggen / zij zeiden voortdurend.
• Le-yaqûlûn (ليقولون): zij zeiden zeker en vastbesloten, met nadruk.

Uitleg van de Vers:

Deze vers verwijst naar de houding van de ongelovigen van Mekka vóór de komst van de Profeet Mohammed (vrede zij met hem). Zij zeiden tegen elkaar: "Als er tot ons een boek was gekomen zoals de eerdere volkeren die hadden – zoals de Thora en het Evangelie – dan zouden wij zeker de oprechte dienaren van Allah zijn geweest, en zouden wij Hem zuiver hebben aanbeden zonder enige vorm van afgoderij."

Maar toen de Profeet Mohammed (vrede zij met hem) werkelijk met de Koran kwam, het laatste en meest verheven Boek, geloofden zij er niet in en verwierpen zij het. Zij waren dus leugenaars in hun bewering. Want als zij werkelijk oprecht waren geweest in hun zoektocht naar de waarheid, dan hadden zij de Koran moeten omarmen toen die tot hen kwam. In plaats daarvan keerden zij zich af en verwierpen zij de boodschap. En zij zullen spoedig de gevolgen van hun ongeloof ondervinden, zowel in dit leven als in het Hiernamaals, waar een pijnlijke bestraffing hen wacht.

Lessen en Boodschap:

Deze vers leert ons een belangrijke les: het is gemakkelijk om te zeggen wat je zou doen als de omstandigheden anders waren, maar de ware toets is wat je doet wanneer de waarheid daadwerkelijk tot je komt. Allah heeft de mensheid nooit zonder leiding gelaten. Hij stuurde Profeten en Boeken, en de laatste en meest complete openbaring is de Koran. Wie oprecht naar de waarheid zoekt, zal die vinden in de Koran en de Sunnah van de Profeet (vrede zij met hem). Laten wij dus niet behoren tot degenen die excuses zoeken, maar tot degenen die de waarheid omarmen zodra zij die horen, met een oprecht hart en een zuivere intentie. Moge Allah ons leiden naar het rechte pad en ons standvastig maken in het geloof.