Surah As-Saffat — Talata 167

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• وَإِن كَانُوا – "At sila nga ay talagang nagsasabi" – ito ay nangangahulugang ang mga sumasamba sa diyus-diyusan sa Mecca ay madalas na nagsasabi noon.
• لَيَقُولُونَ – "talagang sinasabi nila" – ito ay nagpapatibay na sila ay paulit-ulit na nagpapahayag ng kanilang mga salita.

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay nagpapakita ng kalagayan ng mga hindi sumasampalataya mula sa mga taga-Mecca bago pa man ipadala si Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala). Sila ay nagsasabi noon: "Kung may dumating lamang sa amin na Aklat o mga Propeta tulad ng mga naunang pamayanan (tulad ng mga Hudyo at Kristiyano), kami ay tiyak na magiging mga lingkod ng Allah na tunay at tapat sa pananampalataya, at magiging mga dalisay sa pagsamba." Ngunit sila ay nagsisinungaling sa kanilang pahayag na ito. Sapagkat nang dumating sa kanila si Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) kasama ang Qur'an – na siyang pinakadakilang Aklat at pinakahuling kapahayagan – sila ay tumanggi at hindi naniwala rito. Kaya't malalaman nila sa Araw ng Paghuhukom ang kaparusahang naghihintay sa kanila dahil sa kanilang pagtatakwil at pagmamatigas.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pagpapakumbaba at katapatan sa pagsamba ay hindi nakakamit sa pamamagitan lamang ng mga pangako o hangarin, kundi sa pamamagitan ng aktwal na pagsunod kapag dumating na ang katotohanan. Kaya't dapat tayong maging handa na tanggapin ang katotohanan kapag ito ay dumating sa atin.
2. Ang Islam ay nagtuturo sa atin na huwag maging mapagkunwari sa ating mga sinasabi; ang ating mga gawa ay dapat na naaayon sa ating mga pahayag, sapagkat ang Allah ay nakababatid sa nasa ating mga puso.
3. Ang pagkakaloob ng Allah ng Qur'an at ng Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) ay isang malaking biyaya na dapat nating pahalagahan at pasalamatan, sa pamamagitan ng pagsunod sa mga aral nito at pag-iwas sa mga ipinagbabawal.
4. Ang talatang ito ay nagpapaalala sa atin na huwag ipagpaliban ang mabubuting gawa o ang pagsisisi, sapagkat ang pagkakataon ay maaaring lumipas at tayo ay magsisi sa huli, tulad ng mga taong ito na nanghinayang nang huli na ang lahat.