සූරා අස්-සාෆ්ෆාත් — ආයාත් 167

වදන්හි අර්ථ:

• وَإِنْ كَانُوا – මොවුන් (මක්කාවේ ප්රතික්ෂේපකයින්) සිටියෝය.
• لَيَقُولُونَ – සැබැවින්ම මෙසේ පවසමින් සිටියෝය.

අර්ථ විවරණය:

නබිතුමාණනි! ඔබගේ ප්රතිෂ්ඨාපනයට පෙර මක්කාවේ ප්රතික්ෂේපකයින් බොහෝ විට මෙසේ පවසමින් සිටියහ: "පෙර සිටි ජනයාට මෙන් අපට ද යම් දිව්ය ග්රන්ථයක් හෝ නබිවරයෙකු පැමිණියේ නම්, අපි ඔවුන්ට වඩා ඉමහත් භක්තියෙන් හා අවංකකමින් අල්ලාහ්ට නමස්කාර කරන්නෙමු. අපි ඔහුගේ ග්රන්ථය අනුගමනය කරමින් ඔහුගේ නබිවරයාට සහාය දෙන්නෙමු."

නමුත් ඔවුන්ගේ මෙම ප්රකාශය අසත්යයක් විය. මන්ද යත්, අල්ලාහ් ඔවුන් වෙත මුහම්මද් නබිතුමාණන් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) ග්රන්ථය (අල්-කුර්ආනය) සමඟ එවූ විට, ඔවුන් එය ප්රතික්ෂේප කළහ. ඔවුන් එය විශ්වාස නොකළ අතර ඊට එරෙහි වූහ. එබැවින් ඔවුන් ප්රකාශ කළ දෙයෙහි අසත්යතාවය ඔප්පු විය. ඔවුන් ප්රතික්ෂේප කිරීම නිසා, විනිශ්චය දිනයේදී ඔවුන්ට බලා සිටින දරුණු දඬුවම කුමක්දැයි ඉතා ඉක්මනින් ඔවුහු දැනගනු ඇත.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. මෙම ආයාවෙන් අපට පැහැදිලි වන්නේ මිනිසුන් තමන් නොමැති දෙයක් ගැන ප්රාර්ථනා කිරීම පහසු බවයි. නමුත් එය ඔවුන් වෙත පැමිණි විට ඔවුන් එය ප්රතික්ෂේප කිරීම ඔවුන්ගේ අසත්යතාවය හෙළි කරයි. එබැවින් අප සැබෑ අවංකභාවයෙන් යුතුව ක්රියා කළ යුතු අතර, වචනයෙන් පමණක් නොව ක්රියාවෙන් ද අපගේ ඇදහිල්ල ඔප්පු කළ යුතුය.
2. අල්-කුර්ආනය සහ නබිතුමාණන්ගේ (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) උපදේශයන් අප වෙත පැමිණ ඇති අතර, ඒවා ප්රතික්ෂේප කිරීමට හෝ නොසලකා හැරීමට අපට කිසිදු නිදහසක් නැත. අප ඒවා අනුගමනය කරමින් අපගේ ජීවිතය අලංකාර කළ යුතුය.
3. අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම ලැබීමෙන් පසු එය ප්රතික්ෂේප කිරීම ඉතා බරපතල පාපයකි. එය මිනිසාව දරුණු දඬුවමකට ගෙන යා හැකිය. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම අනුගමනය කරමින් ඔහුගේ කැමැත්ත ලබා ගැනීමට උත්සාහ කළ යුතුය.