Saffat surəsi — Ayə 169

Sözün izahı:

• عِبَادَ اللَّهِ — Allahın qulları.
• الْمُخْلَصِينَ — ixlaslı olanlar; yəni ibadətlərini yalnız Allaha həsr edənlər, şirkdən uzaq olanlar.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə Məkkə müşriklərinin Peyğəmbərimiz (sallallahu aleyhi və səlləm) göndərilməzdən əvvəl dedikləri bir iddiadan bəhs edir. Onlar deyirdilər: “Əgər bizə də əvvəlki ümmətlərə gələn kitablardan və peyğəmbərlərdən gəlsəydi, biz də Allahın ixlaslı qulları olardıq, yalnız Ona ibadət edərdik və heç vaxt haqdan sapmazdıq.”

Lakin onların bu sözü səmimi deyildi. Çünki onlara ən böyük kitab olan Quran və ən üstün peyğəmbər olan Muhəmməd (sallallahu aleyhi və səlləm) gəldi, amma onlar yenə də iman gətirmədilər və Quranı yalan saydılar. Beləliklə, onların bu iddiası yalan olduğu üzə çıxdı. Onlar tezliklə qiyamət günü özlərini gözləyən şiddətli əzabı biləcəklər.

Bu ayədən öyrənirik ki, Allaha ixlasla qulluq etmək yalnız sözlə deyil, əməllə olmalıdır. Allah bizə Öz kitabını və peyğəmbərini göndərdi — bu, bizim üçün ən böyük nemətdir. Gəlin bu nemətin qədrini bilək, Quranı oxuyub anlayaq və onun göstərdiyi yolla gedək. Uca Allah bizə ixlaslı qullarından olmağı nəsib etsin.