Suurah As-Saaffaat — Aayad 26

Macnaha ereyada:

• مُسْتَسْلِمُونَ: kuwa isu dhiibay, khushuucsan, oo aan waxba ka hortagi karin amarrada Eebbe.

Tafsiirka:

Kani waa hadalka Eebbe oo ka warramaya xaalka gaalada iyo mushrikiinta Maalinta Qiyaame. Markaas waxay noqonayaan kuwa isu dhiibay amarrada Eebbe, khushuuc iyo dullaysi darteed, mana awoodaan inay iska difaacaan ama iska celiyaan cadaabka Eebbe. Waxay ka cabsanayaan waxa ku soo degaya, mana helaan gargaare iyo kaalmo midna, waayo waxaa ka go'ay karti iyo tabar, waxayna la kulmeen cabsida weyn ee Maalintaas.

Waa la iyaga dhihi maalintaas: "Haddii aad awood u lahaydeen inaad iska difaacdaan, hadda iska difaaca!" Laakiin iyagu ma awoodaan waxba, waxayna noqdeen kuwa isu dhiibay Eebbe, iyagoo aamusan oo khushuucsan, ma jiro mid iyaga ka hadla ama u shafeeca doona.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Maalinta Qiyaame waa maalin culus oo awoodaha dadka oo dhan ay ku dhammaan doonaan, waxaana xukunka kaliya iska leh Eebbe Subxaanahu watacaalaa.
2. Nolosha adduunyo waa fursad lagu camal falo, ruuxii ku camal fala khayr wuxuu heli doonaa wanaag, ruuxii ku camal fala sharka wuxuu la kulmi doonaa xumaan.
3. Waa in dadku u degdegaan toobadda iyo camal suubban kahor inta aysan iman Maalinta aan gargaar jirin oo aan laga helayn kaalmo.
4. Awoodda iyo tabarta dadku waa mid daciif ah oo dhammaanaysa, waxaana xaqiijiyay in awoodda dhabta ah ay uun leedahay Eebbe, sidaa darteed waa in loo camal falaa Isaga oo kaliya.