سورت صافات — آیت 92

د کلمو معناګانې:

• مَا لَكُمْ: تاسو ته څه شوي دي؟ ستاسو څه حالت دی؟
• لَا تَنطِقُونَ: خبرې نه کوئ، نه ویناستئ.

د آیت تفسیر:

حضرت ابراهیم علیه السلام د خپل قوم له بتونو څخه د کرکې او نفرت په حالت کې، د استهزاء او ملنډې په توګه ورته وویل: تاسو ته څه شوي دي چې خبرې نه کوئ؟ ولې نه ویناستئ او د هغه چا ځواب نه ورکوئ چې تاسو ته خطاب کوي؟ ایا دا بتان چې نه خوري، نه څښي، نه خبرې کوي او نه ځواب ورکوي، د الله تعالی پرته د عبادت وړ دي؟ دا خبره د دې لپاره وه چې د قوم د عقل او وجدان حجت پرې بشپړ کړي او د دوی د باطل عمل بې ارزښتي ښکاره کړي. کله چې بتانو هېڅ ځواب ورنه کړ، نو ابراهیم علیه السلام خپل عمل ته دوام ورکړ او هغه یې مات کړل.

فايدې او عبرتونه:

• دا آیت د توحید او د شرک د بطلان په اړه یو روښانه دلیل دی؛ هغه څوک چې د عبادت وړ وي، باید واوري، وویني، خبرې وکړي او د بنده ګانو دعاګانې قبولې کړي.
• په عبادت کې باید عقل او منطق ته پاملرنه وشي، نه یوازې د پلرونو او نیکونو تقلید ته.
• د حق د بیانولو او د باطل د ردولو جرئت د انبیاوو له مهمو صفاتو څخه دی؛ مسلمان باید په حکمت او ښه اسلوب سره د حق خبره وکړي.
• دا آیت د هغو کسانو د بې وسۍ او ناتوانۍ ښکارندوی دی چې له الله پرته بل څه ته عبادت کوي؛ دوی نه ګټه رسولی شي او نه زیان رسولی شي.