Suurah Az-Zumar — Aayad 44

Macnada Erayada:

• Ash-Shafaa'ah (الشفاعة): waa shafeeco, taasoo ah in qof dhexdhexaadiyo si loogu cafiyo qof kale ama loo gaarsiiyo khayr.
• Jami’an (جميعًا): dhammaan, waxayna muujinaysaa in shafeecadu gebi ahaanba uun Eebe u sugnaatay.
• Mulku (ملك): xukun iyo lahaansho buuxda.

Tafsiirka:

Waxaad ku dhahdaa, Nabiyow, kuwaas mushrikiinta ah ee ka raadsanaya shafeeco sanamyada: Dhammaan shafeecadu waxay u sugnaatay Eebe kaligiis. Ma jiro cid wax u shafeecaysa Ilaahay agtiisa isaga oo idankiisa la’aan, mana shafeeco uu qof, ilaa uu ka raalli noqdo kan la shafeecayo. Sababta oo ah isaga uun baa iska leh xukunka samooyinka iyo dhulka iyo waxa ku dhex jira oo dhan, isagaana uun laga raadsadaa shafeecada, ma aha kuwaas sanamyada ah ee waxba hananayn. Haddaba waa in loo cibaadeystaa Eebe kaliya, oo aan loo cibaadeyn wax ka soo hadhay. Ka dib, dhammaantiin xaggiisa uun baad ku noqonaysaan Maalinta Qiyaame, si uu idiinka xisaabtamo oo idinka abaalmariyo waxaad camal fashay, wanaag iyo sharba.

Faa'iidooyin laga soo bixiyay Aayadda:

1. Shafeecadu waxay u sugnaatay Eebe oo kaliya, sidaa darteed waa in aan ka raadsanno isaga uun, ee aan ka raadsanaynin waxa aan Eebe ahayn.
2. Cibaadada waa in loo kaliyeeliyaa Eebe, waana in aan u cibaadeynaynin wax aan idankiisa lahayn, maxaa yeelay xukunka oo dhan isagaa iska leh.
3. Aayaddu waxay ku baraarujinaysaa qalbiga inuu xusuusto Maalinta Qiyaame, isla markaana u diyaar garoobo wanaag fal si uu ugu liibano Abaalmarinta Eebe.
4. Waxay ku dhiirigelinaysaa in aan ku tiirsanaanno Eebe oo kaliya, isagaana aan u dhiibno arrimahayaga, maxaa yeelay isagaa wax walba gacantiisa ku haya.