සූරා අස්-සුමර් — ආයාත් 64

වචනවල අර්ථ:

• أَفَغَيْرَ – එසේ නම්, අල්ලාහ් නොවන වෙනත් කෙනෙකුවද?
• تَأْمُرُونِّي – නුඹලා මට අණ කරන්නෙහුද?
• أَعْبُدُ – මම නමස්කාර කරන්නෙම්ද?
• الْجَاهِلُونَ – අඥානයිනි (අල්ලාහ් ගැන දැනුම නැති අය)

පැහැදිලි කිරීම:

නබිතුමනි! නුඹ මෙම ප්‍රශ්නය ඔවුන්ගෙන් අසනු මැනව: “නුඹලා මට අණ කරන්නේ අල්ලාහ් හැර වෙනත් කෙනෙකුට නමස්කාර කරන ලෙසද? අල්ලාහ් ගැන කිසිදු දැනුමක් නැති අඥානයිනි!” මෙය කුරයිෂ්වරුන්ගේ ප්‍රතිචාරයකි. ඔවුන් නබිතුමන්ට ඔවුන්ගේ මුතුන්මිත්තන්ගේ ආගමට (බොරු දෙවිවරුන්ට නමස්කාර කිරීමට) ආපසු යන ලෙස ඉල්ලා සිටියහ. එවිට අල්ලාහ් මෙම වාක්‍යය පහළ කළේය.

මෙම වාක්‍යයෙන් පැහැදිලි වන්නේ නබිතුමන් ඔවුන්ගේ ඉල්ලීම ප්‍රතික්ෂේප කරන බවයි. මන්ද, නමස්කාරය යනු අල්ලාහ්ට පමණක් හිමිවිය යුතු දෙයකි. ඔහු හැර වෙනත් කිසිවෙකුට හෝ කිසිවකට නමස්කාර කිරීම සම්පූර්ණයෙන්ම වැරදි සහ අර්ථ විරහිත ක්‍රියාවකි. අල්ලාහ් පමණක් මැවුම්කරු වන අතර, සියලු දේ පාලනය කරන්නා වේ. එබැවින් නමස්කාරයට සුදුසු වන්නේ ඔහු පමණි.

නබිතුමන් ඔවුන්ට “අඥානයිනි” යනුවෙන් ආමන්ත්‍රණය කළේ ඔවුන්ගේ අදහසෙහි ඇති මෝඩකම පෙන්වා දීමටය. මන්ද, තමන් විසින්ම මවන ලද හෝ මිනිසුන් විසින් සාදන ලද දේවලට නමස්කාර කිරීමට අණ කිරීම ඉතාම අඥාන ක්‍රියාවකි.

උපදේශන සහ පාඩම්:

1. නබිවරුන් පවා බොරු දෙවිවරුන්ට නමස්කාර කිරීමේ ඉල්ලීම්වලට එරෙහිව ස්ථිරව සිටීම – එබැවින් අපිද අපගේ ඇදහිල්ලේ ස්ථිරව සිටිය යුතුය.
2. නමස්කාරය යනු අල්ලාහ්ට පමණක් හිමි අයිතියකි – කිසිවෙකුට හෝ කිසිවකට එය බෙදා දිය නොහැක.
3. අඥානකම නිසා මිනිසුන් බොරු දේවලට නමස්කාර කරති – දැනුම සහ ඥානය ලබා ගැනීමෙන් පමණක් සත්‍යය හඳුනාගත හැක.
4. සත්‍යය මත ස්ථිරව සිටීමට ධෛර්යය තිබිය යුතුය – අන් අයගේ බලපෑම් නිසා අපගේ ඇදහිල්ල වෙනස් නොකළ යුතුය.
5. මෙම ආයතය තවත් පාඩමක් උගන්වයි: අල්ලාහ්ගේ පණිවිඩය ප්‍රකාශ කිරීමේදී පැහැදිලි සහ ධෛර්ය සම්පන්න විය යුතුය – කිසිදු බියකින් තොරව සත්‍යය පැවසිය යුතුය.