Surja En-Nisa — Ajet 134

Kuptimet e fjalëve:

• Thevab (ثواب): shpërblimi dhe dhurata që jepet për vepër të mirë.
• Ed-Dunja (الدنيا): jeta e kësaj bote me të mirat dhe të këqijat e saj.
• El-Ahireh (الآخرة): jeta e përtejme, e cila është e përhershme.

Tefsiri i Ajetit:

O njerëz! Kushdo që me veprat e tij synon vetëm shpërblimin e kësaj bote, le ta dijë se i tërë shpërblimi – si i kësaj bote ashtu edhe i botës tjetër – është vetëm te Allahu. Prandaj, nëse dikush dëshiron mirësinë e të dy botëve, le t'i kërkojë ato vetëm nga Allahu, sepse Ai është Zotëruesi i tyre i vetëm. Ai që vepron për hir të kësaj bote, do të marrë nga ajo vetëm atë që i ka caktuar Allahu, por nuk do të ketë asnjë shpërblim në botën tjetër. Ndërsa ai që synon me veprën e tij shpërblimin e botës tjetër, Allahu do t'i japë edhe të mirat e kësaj bote, e në botën tjetër do ta shpërblejë me Xhenet. Allahu është Dëgjues i të gjitha fjalëve të robërve të Tij dhe Shikues i qartë i veprave dhe qëllimeve të tyre – Ai i di synimet e fshehta dhe të hapura, dhe secilin do ta shpërblejë sipas qëllimit që ka pasur në zemër.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ajeti na mëson se Allahu është i Vetmi që zotëron të gjitha të mirat – si të kësaj bote ashtu edhe të botës tjetër, prandaj besimtari duhet t'i drejtohet vetëm Atij për çdo nevojë.
2. Nxjerrim mësimin se qëllimi (nijeti) i njeriut është thelbësor në veprat e tij – Allahu e di çfarë synon secili dhe e shpërblen sipas asaj.
3. Ajeti na nxit që të mos e kufizojmë veprën tonë vetëm për interesat e kësaj bote, por të synojmë me veprat tona kënaqësinë e Allahut dhe shpërblimin e botës tjetër, sepse kush e bën këtë, Allahu ia plotëson edhe nevojat e kësaj bote.
4. Ky ajet na jep shpresë të madhe, sepse na tregon se mëshira dhe bujaria e Allahut është e pakufishme – Ai nuk e lë pa shpërblyer asnjë vepër të mirë, qoftë edhe për një grimcë të mirë në këtë botë.