سوره نساء — آیه 156

معانی کلمات:

• بُهْتَانًا: دروغ بزرگ، تهمت ناروا و افترای عظیم.
• عَظِيمًا: بسیار بزرگ و سنگین.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در ادامه بیان لعنت و رحمت خود بر یهودیان، به دو گناه بزرگ دیگر آنان اشاره میکند که سبب دوری آنان از رحمت الهی شد: نخست، کفر آنان به عیسی علیهالسلام و انکار رسالت او، و دوم، تهمت ناروایی که به مریم علیهاالسلام زدند و او را به گناه زنا نسبت دادند، در حالی که او پاکدامنترین زنان عالم بود و این اتهام، بهتان و دروغی عظیم بود که آنان بر زبان جاری ساختند. این دو گناه، در کنار سایر گناهانشان، موجب شد که خداوند آنان را از رحمت خود دور سازد و لعنت خود را بر آنان نازل کند.

فواید و پیامهای آیه:

• پاکدامنی و عفت مریم علیهاالسلام الگویی جاودانه برای مؤمنان است و خداوند از آبروی بندگان صالح خود دفاع میکند و تهمتزنان را رسوا میسازد.
• تهمت و افترا به افراد پاکدامن، از گناهان کبیره است که انسان را از رحمت الهی دور میکند و عاقبتی جز خواری و لعنت ندارد.
• کفر و انکار حق، انسان را به انواع گناهان دیگر میکشاند و سبب سقوط اخلاقی و معنوی او میشود.
• خداوند در برابر ظلم و دروغ سکوت نمیکند و در قرآن کریم، حقیقت را برای همیشه روشن ساخته است تا بندگانش از تهمت و افترا بپرهیزند و آبروی مؤمنان را محفوظ دارند.