ซูเราะฮฺ อัน-นิซาอ์ — อายะฮฺ 156

คำอธิบายความหมายคำศัพท์:

• بُهْتَانًا หมายถึง การกล่าวหาเท็จ การใส่ร้ายป้ายสีโดยไม่มีมูลความจริง
• عَظِيمًا หมายถึง ร้ายแรงใหญ่หลวง

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงสาเหตุอีกประการหนึ่งที่อัลลอฮ์ทรงสาปแช่งและขับไล่วงศ์วานอิสรออีลออกจากความเมตตาของพระองค์ นั่นคือ การที่พวกเขาปฏิเสธศรัทธาต่อท่านนบีอีซา อะลัยฮิสสลาม และการที่พวกเขากล่าวหาท่านมัรยัม มารดาของท่านนบีอีซา ด้วยข้อกล่าวหาอันมหันต์ พวกเขากล่าวหาท่านมัรยัมว่าได้กระทำความผิดอันน่าอับอาย ทั้งที่แท้จริงแล้วท่านเป็นหญิงบริสุทธิ์ ผู้ทรงไว้ซึ่งความดีงาม และอัลลอฮ์ทรงเลือกสรรท่านเหนือสตรีทั้งหลายในโลก การกล่าวหานี้เป็นความเท็จอย่างร้ายแรง และเป็นการใส่ร้ายป้ายสีต่อหญิงผู้บริสุทธิ์ ซึ่งแสดงถึงความดื้อรั้นและความมุ่งร้ายของพวกเขาที่มีต่อพระเจ้าและบรรดาศาสนทูตของพระองค์

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ:

1. การกล่าวหาผู้บริสุทธิ์ด้วยความเท็จเป็นบาปมหันต์ที่นำมาซึ่งความหายนะทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
2. การรักษาเกียรติและความบริสุทธิ์ของผู้อื่นเป็นเรื่องสำคัญยิ่งในอิสลาม การกล่าวร้ายป้ายสีต่อผู้บริสุทธิ์เป็นหนทางแห่งความพินาศ
3. อัลลอฮ์ทรงปกป้องและเชิดชูเกียรติของบรรดาผู้ศรัทธาที่บริสุทธิ์ แม้จะถูกใส่ร้ายในยุคใดก็ตาม พระองค์จะทรงเปิดเผยความจริงและให้ความยุติธรรมในที่สุด
4. การปฏิเสธศรัทธาและการกล่าวร้ายต่อบรรดาศาสนทูตและผู้ใกล้ชิดกับพระองค์ เป็นเหตุให้ถูกขับไล่ออกจากความเมตตาของอัลลอฮ์ ดังนั้น มุสลิมจึงต้องระมัดระวังวาจาของตน ไม่กล่าวหาผู้อื่นโดยปราศจากหลักฐานอันเที่ยงธรรม