Suurah Ash-Shuuraa — Aayad 47

Macnaha Erayada:

• استجيبوا: Ajiibta, raacda amarka.
• لا مرد له: Waxba kama celin karo, waxba kama hor istaagi karo.
• ملجأ: Meel la magan galo, gargaar ama badbaado.
• نكير: Inkiraar, beenin ama diidmo.

Tafsirka Aayadda:

Dadka gaalada ah iyo kuwa kale ee diidaysa inay ajiibaan Eebe, waxaa lagu farayaa inay ajiibaan Rabbigood oo ay u degdegaan rumaynta Ilaahay iyo adeecidda amarkiisa, ka hor inta uusan iman Maalinta Qiyaame ee aan laga celin karin. Maalintaas waxaa go’aan ku leh Eebe oo keliya, waxba kama hor istaagi karaan. Maalintaas ma helaysaan meel aad uga magan gashaan Cadaabka Eebe, mana awoodaysaan inaad beenisaan waxa aad ku sameysaneen adduunkii, waayo Eebe waa og yahay wax kasta oo aad fasheen. Sidaa darteed, waa in qofku u degdegaa toobadda iyo camal fiican ka hor inta uusan iman maalintaas, isagoon dib u dhigin, maxaa yeelay dib u dhigu wuxuu leeyahay khataro badan oo dadka badi ku hallaabaan.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Degdegga wanaagga: Aayaddu waxay ku boorrinaysaa Muslimka inuu ku degdego camal fiican oo uu ka fogaado dib u dhiga, maxaa yeelay dib u dhigu wuxuu keeni karaa qoomamo iyo khasaare.
2. Awoodda Eebe ee Mutlaq: Waxay xusuusinaysaa inaan cidina ka hor istaagi karin Qiyaamada, taasoo ku xoojinaysa cabsida Eebe iyo isku diyaarinta maalintaas.
3. Toobadda ka hor dhimashada: Aayaddu waxay ku dhiirrigelinaysaa dadka inay ku soo noqdaan Eebe toobad ka hor imaatinka Maalinta Qiyaame, maadaama aan jirin magangal ama gargaare Maalintaas.
4. Xaqiijinta Mas’uuliyadda: Waxay muujinaysaa in qofku uu mas’uul ka yahay camalkiisa, mana awoodo inuu beeniyo ama inkiro waxa uu sameeyay Maalinta Qiyaame, taasoo ku xoojinaysa danta xisaabta iyo caddaaladda Eebe.