Surah Az-Zukhruf — Aya 37

Ma’anonin Kalmomi:

• لَيَصُدُّونَهُمْ: Lalle ne su (shaiɗanu) suna karkatar da su daga hanya madaidaiciya.
• عَنِ السَّبِيلِ: Daga tafarkin gaskiya, wato addinin Musulunci.
• وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ: Kuma suna zaton cewa su masu shiryuwa ne a kan gaskiya.

Fassarar Ayar:

Lalle ne shaiɗanu waɗanda aka sanya su a matsayin abokan zama ga waɗanda suka kau da kai daga ambaton Allah (Alkur’ani), suna karkatar da su daga tafarkin gaskiya, suna ƙawata musu ɓata, kuma suna kyautata musu rashin biyayya ga Allah da Manzonsa. Suna kuma sanya musu ƙin yin imani da Allah da aikata abin da Ya umarta. Amma waɗannan mutanen, saboda ruɗin da shaiɗanu suka yi musu da kuma kyawawan abubuwan da suke gani a cikin halinsu na ɓata, suna zaton cewa su a kan shiryuwa ne kuma suna bin gaskiya. Saboda haka, ba su tuba daga ɓatarsu ba, kuma ba su koma ga Allah ba, har sai sun gamu da azabar Saƙar (wuta) a duniya da kuma a Lahira.

Fa’idodin Darasi:

1. Ƙaunar shaiɗan ga ɗan Adam ba ta ƙarewa ba; yana aiki tuƙuru don karkatar da mutum daga tafarkin Allah, har ma yana ƙawata masa ɓata har ya zama abin so a gare shi.
2. Haƙiƙa, mafi munin ɓata ita ce wadda mutum yake ganin cewa yana kan shiryuwa, alhali kuwa yana cikin ɓata; wannan yana sa shi ya nace a kan ɓatarsa ba tare da tuba ba.
3. Dole ne Musulmi ya riƙa neman tsari da Allah daga sharrin shaiɗan, kuma ya riƙa bincika halinsa akai-akai domin ya tabbatar da cewa yana bin gaskiya ba son rai ba.
4. Kau da kai daga ambaton Allah da Alkur’ani shine babbar hanyar da shaiɗan ke shiga zuwa ga ɓatar da mutum; saboda haka, yawan ambaton Allah da karatun Alkur’ani shine kariya mafi ƙarfi daga ruɗin shaiɗan.