සූරා අස්-සුඛ්රුෆ් — ආයාත් 37

වචනාර්ථ පැහැදිලි කිරීම්:

• ලයසුද්දූනහුම් – ඔවුන් (ෂෙයිතානුන්ව) අනුගමනය කරන්නන්ව අනිවාර්යයෙන්ම වළක්වති.
• අන්-සබීල් – මාර්ගයෙන්, එනම් සෘජු මාර්ගයෙන් සහ නිවැරදි ධර්මයෙන්.
• මුහ්තදූන් – මග පෙන්වනු ලැබූවන්, යහමඟ ලැබූවන්.

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ්ගේ අනුස්මරණයෙන් (ධික්ර්) ඉවත හැරෙන අයට ෂෙයිතානුන්ව කැටුව යවනු ලබන බව පෙර වාක්යයේ සඳහන් විය. මෙම වාක්යයෙන් පැහැදිලි කරන්නේ එම ෂෙයිතානුන්ගේ කාර්යභාරය කුමක්ද යන්නයි. එනම්, ඔවුන් අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයෙන්, එනම් සෘජු මාර්ගයෙන් සහ නිවැරදි ධර්මයෙන් එම පුද්ගලයින්ව අනිවාර්යයෙන්ම වළක්වති. ඔවුන්ට යහපත් ක්රියා පිළිකුල් කරවා, නපුරු ක්රියා අලංකාර කර පෙන්වති. අල්ලාහ්ගේ ආඥාවන්ට අවනත නොවීමට සහ තහනම් දේවලින් වැළකී නොසිටීමට ඔවුන්ව පොලඹවති.

නමුත් වඩාත්ම කණගාටුදායක කාරණය නම්, මෙම අය තමන් යහමඟ ලැබූවන් ලෙස සිතීමයි. ෂෙයිතාන් ඔවුන්ට බොරුව සත්යය ලෙසත්, නපුර යහපත ලෙසත් අලංකාර කර පෙන්වන නිසා, ඔවුන් තමන් සිටින වැරදි මාර්ගයම නිවැරදි මාර්ගය ලෙස විශ්වාස කරති. එබැවින් ඔවුන් තම වැරදිවලින් පසුතැවිලි නොවන අතර, නිවැරදි මාර්ගයට ආපසු නොඑති. මෙය ඔවුන්ගේ විනාශය තවදුරටත් ගැඹුරු කරයි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ අනුස්මරණයෙන් ඉවත හැරීම, ෂෙයිතාන්ගේ බලපෑමට ගොදුරු වීමට හේතු වේ. එබැවින් අප සැමවිටම අල්ලාහ්ව සිහි කරමින්, ඔහුගේ ග්රන්ථය හා සම්බන්ධව සිටිය යුතුය.
2. වැරදි මාර්ගයක සිටින අය තමන් නිවැරදි මාර්ගයේ යැයි සිතීම භයානක තත්ත්වයකි. එබැවින් අප තම තමන්ගේ තත්ත්වය නිරන්තරයෙන් පරීක්ෂා කර බැලිය යුතු අතර, සත්යය පිළිගැනීමට සූදානම් විය යුතුය.
3. ෂෙයිතාන් මිනිසාගේ ප්රකට සතුරෙකි. ඔහු කිසිදා අපගේ යහපත අපේක්ෂා නොකරයි. එබැවින් අප ඔහුගේ උපායන් ගැන දැනුවත්ව, අල්ලාහ්ගේ ආරක්ෂාව ඉල්ලා සිටිය යුතුය.
4. අල්ලාහ්ගේ මාර්ගය එකම සත්ය මාර්ගයයි. එයින් බැහැර වන ඕනෑම මාර්ගයක් අවසානයේ විනාශයට මඟ පාදයි. එබැවින් අප එම මාර්ගයේ ස්ථීරව සිටීමට උත්සාහ කළ යුතුය.