سوڕەتی دخان — ئایه‌ت 25

واتە هەندێك وشە:

• جَنَّاتٍ: باخ و باخات و بەستانەکان.
• عُيُونٍ: کانیاو و سەرچاوە ئاوەکان.

تەفسیر:

ئەی مرۆڤ! تەماشا بکە بەو دەوڵەمەند و خاوەن دەسەڵاتانەی کە پێش ئێمە بوون، وەک فیرعەون و قەومەکەی. ئەوانە چەندە باخ و بەستانی ڕازاوە و چەندە کانیاوی ڕەوانیان لە دوای خۆیان بەجێهێشت و ڕۆیشتن! بەڵام ئایا ئەو هەموو نازو نیعمەتە فریایان کەوت؟ نەخێر، هیچ سوودێکی پێ نەگەیاندن.

کاتێک ئەم ئایەتە دەخوێنین، دەبێت بیر لەوە بکەینەوە کە ئەم ژیانە دنیاییە و هەموو ئەو شتانەی تێیدایە، هەرچەند زۆر و فراوان بن، بەڵام کاتی و کەمێکە. ئەو کەسانەی کە خۆیان بە دنیا خەریک دەکەن و لە یاد خوای گەورە دەکەن، لە کۆتاییدا دەبینن کە هەموو شتێک بەجێیان هێشتووە و هیچیان لەگەڵ خۆیان نەبردووە.

ئەی موسڵمان! ئەمە پەند و ئامۆژگارییە بۆ ئێمە، با لەم ژیانەدا کەسێک بین کە لە یاد خوا نەکەین و بەرەو ڕەزامەندی ئەو بکەوین. ئەو ماڵ و سامان و خۆشییانەی کە خوای گەورە پێمان داوە، با بەکاری بهێنین لە ڕێگای چاکە و خواپەرستی، تاکو لە ڕۆژی قیامەتدا بەدەست خەسارەتەوە نەگەڕێینەوە. چونکە ئەوەی لە دەستی ئێمە دەچێت، هەر ئەوەیە کە بۆ ئاخیرەتمان پێشکەشی کردووە.