سوره دخان — آیه 25

معانی کلمات:

• جَنَّاتٍ: باغها و بوستانهای پر درخت و سرسبز.
• عُیُونٍ: چشمههای جاری آب.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآلهوسلم) و مؤمنان دلدارایی میدهد و عاقبت فرعون و قومش را یادآوری میکند. آنان که سالها در مصر با ناز و نعمت زندگی میکردند و باغهای سرسبز و چشمههای جوشان و امکانات فراوانی داشتند، ناگهان با فرمان الهی همه چیز را رها کردند و به کام دریا فرو رفتند. این آیه نشان میدهد که ثروت و قدرت دنیوی هیچ ارزشی در برابر اراده خداوند ندارد و کسانی که طغیان کنند، سرانجامی جز نابودی نخواهند داشت. عبارت «کَمْ» در عربی برای بیان کثرت و فراوانی است و اشاره دارد به اینکه آنچه فرعونیان از خود به جا گذاشتند بسیار زیاد و چشمگیر بود، اما هیچکدام نتوانست آنان را از عذاب الهی نجات دهد.

فواید و درسهای آیه:

• دنیا با تمام زیباییها و نعمتهایش زودگذر است و نباید انسان به آن مغرور شود.
• قدرت و ثروت اگر در مسیر رضای خدا نباشد، نه تنها سودی ندارد، بلکه مایه هلاکت و بدبختی انسان میشود.
• مؤمن باید عبرت بگیرد که نعمتهای دنیوی، وسیله آزمایش هستند، نه هدف نهایی زندگی.
• این آیه به انسان میآموزد که به جای تکیه بر امکانات مادی، به خداوند توکل کند و از طغیان و سرکشی بپرهیزد، زیرا عاقبت مستکبران همیشه نابودی است.