Surah An-Najm — Aya 56

Ma’anonin Kalmomi:

• Nazir (نذير): Mai gargaɗi, wato manzon Allah da ke faɗakar da mutane game da azabar Allah.
• Minan-nuzuril-ula (من النذر الأولى): Daga cikin Manzannin farko da suka gabata, kamar Nuhu, Ibrahim, Musa, da Isa (A.S.).

Fassarar Aya:

Wannan aya tana nuni da cewa Muhammad (S.A.W.) ba sabon manzo ba ne a cikin tarihin ’yan Adam, kuma ba shi ne farkon wanda Allah ya aiko ba. A’a, shi yana cikin jerin Manzannin Allah da suka zo a zamanin da, waɗanda suka isar da saƙon tauhidi (ban da Allah) da kuma gargaɗin azaba ga al’ummominsu. Kamar yadda aka aiko waɗannan Manzanni zuwa ga mutanensu, haka nan aka aiko Muhammad (S.A.W.) zuwa ga dukan mutane, domin ya yi musu gargaɗi game da sakamakon rashin biyayya ga Allah. Wannan yana nuna cewa shi manzo ne na gaskiya, kuma abin da ya zo da shi (Alkur’ani) shi ne ainihin abin da Manzannin farko suka zo da shi.

Fa’idodi da Darussa:

1. A cikin wannan aya akwai tabbatar da cewa Muhammad (S.A.W.) manzon Allah ne na gaskiya, domin hanyarsa ɗaya ce da hanyar Manzannin da suka gabata, waɗanda Allah ya goyi bayansu da mu’ujizai.
2. Aya tana ƙarfafa muminai da su yi imani da dukan Manzannin Allah, ba tare da bambancewa tsakaninsu ba, kamar yadda Musulunci ya umarta.
3. Tana tunatar da mu cewa gargaɗin Allah ɗaya ne a duk zamanin, kuma babu wani saƙo na musamman da ya bambanta da na farko; duk suna kira zuwa ga tauhidi da kyawawan ayyuka.
4. Aya tana sa mutum ya gane cewa bin Muhammad (S.A.W.) bin dukan Manzannin Allah ne, don haka alheri da tsira suna cikin bin saƙonsa.
5. Tana ƙarfafa zuciya da cewa addinin Musulunci shi ne addinin Allah na dindindin, wanda ya zo ta bakin Manzanni daga farko har zuwa ƙarshe.