Suurah Ar-Rahmaan — Aayad 35

Macnaha ereyada:

• Shuwaadh (شُوَاظٌ): Olol naf ah oo aan qiiq lahayn.
• Nuxaas (نُحَاسٌ): Qiiq ama dhamaan (sigaar) ka soo baxa dabka, ama birta la dhalaaliyay.

Tafsiirka:

Bishaarayn iyo digid ka dib, Ilaahay wuxuu uga digayaa labada kooxood ee mas'uulka ah (Insiga iyo Jinniga) in marka Qiyaamaha la galo, lagu soo diri doono olol naf ah oo dab ah oo aan qiiq lahayn, iyo qiiq ama nuxaas la dhalaaliyay oo lagu shubi doono madaxooda. Markaas waxba kama carari karaan, mana heli doonaan gargaare iyo caawinid midba midka kale. Iyagoo ku xanniban caddibaaddan, ma awoodi doonaan inay iska difaacaan ama iska celiyaan waxa Ilaahay ku soo ridayo. Tani waa digniin adag oo muujinaysa awoodda Ilaahay ee aan la koobi karin, iyo caddibaadda ku sugnaanaysa kuwa beeniya nicmadiisa.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Awoodda Ilaahay ee aan la xadidi karin: Aayaddu waxay na baraysaa inaan jiro wax ka cararaya Ilaahay, isagaa ugu xoogga badan, wax walbana gacantiisa ku jiraan.
2. Muhimadda nicmada Ilaahay: Marka la xuso caddibaadda, waxay dadka ku boorrinaysaa inay fiiriyaan nicmooyinka Ilaahay ee badnaa oo ay ku shukriyaan, isla markaana ay ka fogaadaan waxa keeni kara caddibaaddaas.
3. Digtoonida iyo diyaar garowga: Aayaddu waxay u tahay digniin dadka iyo jinniga inay diyaar garoobaan Qiyaamaha, oo ay ku shaqeeyaan wanaagga si ay uga badbaadaan caddibaaddaas.
4. Caddaaladda Ilaahay: Caddibaaddaasi waxay ku timaadaa kuwa beeniyay nicmada iyo xaqa, taasoo muujinaysa caddaaladda Ilaahay ee uu ku abaal mariyo wanaagga iyo xumaanta.