Sure Vâkıa — Ayet 64

Kelime Anlamları:

• Tezraûnehû (تَزْرَعُونَهُ): Onu bitiriyor musunuz? / Onu yeşertip yetiştiriyor musunuz?
• Ez-Zâriûn (الزَّارِعُونَ): Bitirenler, yeşertenler, yetiştirenler.

Tefsir:

Ey insanlar! Ektiğiniz tohumu düşünün. Onu toprağa atıyorsunuz, peki onun yeşermesini, filizlenmesini, başak vermesini siz mi sağlıyorsunuz? Elbette hayır! Onu bitiren, topraktan çıkaran, ona can veren yalnızca Allah'tır. Siz sadece bir tohumu toprağa bırakıyorsunuz; asıl iş, o tohumun içindeki hayatı ortaya çıkarmak, onu büyütüp olgunlaştırmak Allah'a aittir.

Bu ne büyük bir kudret ve ne büyük bir lütuftur! Siz aciz kullar, kendi gücünüzle bir tek tohumu bile bitiremezsiniz. Oysa Allah, o küçücük tohumdan koca bir ekin, bereketli bir rızık çıkarır. Peki, bu kadar açık bir gerçek karşısında insan, Rabbine karşı nasıl nankörlük edebilir? Nasıl olur da O'ndan başkasına kulluk eder?

Ey insan! Bir an düşün: Eğer Allah dilemeseydi, ektiğin o tohumlar kuruyup çürür, hiçbir işe yaramazdı. Senin bütün emeğin, bütün çaban boşa giderdi. İşte bu yüzden, her sabah ekinine su veren, her mevsim hasadını bekleyen çiftçi, aslında Allah'ın büyük bir lütfuna mazhar olduğunu bilmeli ve O'na şükretmelidir.

Bu ayet, bizlere şu dersi veriyor: Ey insanoğlu! Senin elinde olan hiçbir şey yoktur. Her şey, her an Allah'ın kudreti ve izniyle gerçekleşmektedir. Öyleyse gönlünü O'na bağla, işlerinde O'na güven, rızkını O'ndan iste ve O'na şükret. Unutma ki, seni yoktan var eden, sana sayısız nimetler veren Allah, senin dua ve şükrüne her zaman layıktır. O'na yönelen, asla kaybetmez; O'na sırtını dönen ise, kendi elleriyle kendini zarara sokar.