Surja El-Vaki'a — Ajet 83

Kuptimi i fjalëve:

• فَلَوْلَا: pse jo, përse nuk (fjali nxitëse që tregon papafundësinë e njeriut).
• إِذَا بَلَغَتِ: kur të arrijë (shpirti).
• الْحُلْقُومَ: gryka (vendkalimi i frymëmarrjes dhe ushqimit në fyt).

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar e qorton njeriun që mohon ringjalljen dhe e vë përballë realitetit të pashmangshëm: kur shpirti i të vdekurit arrin në grykë, në momentin e shkëputjes nga jeta, dhe ju jeni të pranishëm duke parë me sytë tuaj të sëmurin që po mundohet, a mundeni ta ndaloni shpirtin që të mos dalë? A mund t’ia ktheni atij jetën? Sigurisht që jo! Ju nuk keni asnjë fuqi për këtë. Ne (Allahu) jemi më të afërt me të se ju, me engjëjt tanë që e rrethojnë, por ju nuk i shihni ata. Ky është një provë e qartë se çështja e vdekjes dhe e jetës është vetëm në duart e Allahut, e jo në duart e njeriut, prandaj përse nuk e besoni ringjalljen dhe llogarinë?

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na kujton dobësinë tonë të plotë përballë vdekjes, e cila është e pashmangshme për çdo krijesë, dhe se asnjë njeri nuk mund ta shtyjë apo ta ndalojë atë.
2. Na mëson se momenti i vdekjes është një nga provat më të mëdha të fuqisë së Allahut, i cili ia merr shpirtin robit të Tij kur të dojë, dhe se jeta e kësaj bote është e kufizuar dhe e përkohshme.
3. Na nxit të përgatitemi për atë moment të madh, duke u penduar nga gjynahet dhe duke u kthyer te Allahu me vepra të mira, sepse pas vdekjes vjen ringjallja, llogaria dhe shpërblimi ose dënimi.
4. Ajeti na bën të kuptojmë se Allahu është dëshmitar i çdo gjëje dhe i di të fshehtat, madje është më i afërt me njeriun se vetë njeriu me veten e tij, prandaj duhet të jemi të vetëdijshëm se Ai na sheh dhe na dëgjon në çdo kohë.
5. Na mëson se mohimi i ringjalljes është i paarsyeshëm, sepse Ai që krijoi njeriun herën e parë dhe që e mban gjallë deri në momentin e vdekjes, është i aftë ta ringjallë përsëri për t’u marrë llogari.