Sure Vâkıa — Ayet 83

Kelime Anlamları:

• Fe levlâ: "Keşke, hiç olmazsa, neden..." anlamında teşvik ve azarlama ifade eden bir edattır.
• Belagat: Ulaştı, erişti.
• Hulkûm: Boğaz, gırtlak, yemek borusunun başlangıcı.

Tefsir:

Ey insanlar! Can çekişme anında, ruh boğaza dayandığı zaman, siz de etrafında toplanmış, çaresizce ona bakıyorsunuz. İşte o an, o kişinin ruhunu geri çevirmeye, onu bedenine iade etmeye gücünüz yeter mi? Elbette yetmez! Siz acizsiniz, elinizden hiçbir şey gelmez. Oysa biz, ona sizden daha yakınız; meleklerimiz onu kuşatmıştır, fakat siz onları göremezsiniz.

Bu ayet, insanın ne kadar aciz ve zayıf olduğunu, ölüm karşısındaki çaresizliğini gözler önüne serer. İnsan, hayatı boyunca birçok şeye gücünün yettiğini zanneder; ancak ölüm anı geldiğinde, en yakınları bile o kişiye yardım edemez. Bu durum, insanın kendi gücüne değil, yalnızca Allah'a dayanması gerektiğini öğretir.

Sevgili kardeşim! Bu ayet, bize dünya hayatının geçici olduğunu ve asıl kalıcı olanın ahiret olduğunu hatırlatır. Ölümü düşünmek, kalbi yumuşatır, dünyaya bağlanmayı azaltır ve insanı Allah'a yöneltir. Ne mutlu o kimseye ki, ölüm anında ruhu, imanla ve salih amellerle Allah'a teslim olur. İşte o an, gerçek kurtuluş anıdır. Öyleyse, bu dünyada yaptıklarımızı düşünelim ve Allah'ın rızasını kazanmak için gayret edelim. Çünkü ölüm herkesi bulacaktır ve o an geldiğinde hiç kimse bize yardım edemeyecektir; ancak imanımız ve amellerimiz bize ışık tutacaktır.