Suurah Al-An'aam — Aayad 163

Macnaha ereyada:

• La shariik lahaansho: ma laha wax la wadaago, wax la dhigto ama wax la mid noqda.
• Awood (Umirtu): waxaa la i faray, waxaa igu waajib noqday.
• Muslimiinta: kuwa isu dhiibay Eebe, kana hogaansamay amarkiisa.

Tafsirka:

Eebe (Subxaanahu watacaalaa) waa mid aan lahayn shariik, la wadaag, ama la mid ah, mana jiro wax lala caabudo Isaga ahayn. Waa kaliya Eebe, isagoo u gaar ah weynimada, lahaanshaha, iyo caabudidda. Cibaadada oo dhan waa inay u ahaataa Isaga oo kaliya, iyadoo laga dhabar jabiyay shirkiga oo dhan. Rasuulka (SCW) wuxuu sheegayaa inuu amar ka helay Eebe inuu ku cibaadeysto Isaga oo kaliya, isagoo u hogaansamaya amarkiisa, uuna yahay kan ugu horreeya ee ka hogaansama Eebe ee ka mid ah ummaddan (ummadda Islaamka). Ma aha inuu yahay kan ugu horreeya ee abid Muslim ah, laakiin waa kan ugu horreeya ee ka hogaansama Eebe ee ummaddiisa.

Faa'iidooyinka laga qaato aayadda:

1. Tawxiidka (Imaan) waa asaaska diinta: Aayaddu waxay ina baraysaa in tawxiidka (kaliya Eebe caabudidda) uu yahay farriinta guud ee ay soo direen rasuullada oo dhan, waana aasaaska uu Islaamku ku dhisan yahay.
2. Nebigu (SCW) waa tusaale: Waxay ina tusinaysaa sida Nebigu (SCW) uu u hogaansamay amarka Eebe, isagoo ugu horreeyay ummaddiisa, taasoo ina baraysa inaynu ku dayanayno hogaansankiisa.
3. Ka fogaanshaha shirkiga: Aayaddu waxay ina digaysaa inaynu ka fogaanno shirkiga (wax la wadaajinta Eebe) ee aynu ku cibaadeysanno Eebe oo kaliya, maxaa yeelay shirku waa dembiga ugu weyn ee Eebe u xun.
4. Isku xirnaanta cibaadada iyo hogaansanka: Waxay ina baraysaa in cibaadada dhabta ah ay tahay hogaansan amarka Eebe, oo aan ahayn kaliya hadal, laakiin waa ficil iyo niyad saafi ah.
5. Dhiirigelin dadka: Aayaddu waxay dadka u furaysaa jidka nolosha wanaagsan, iyagoo isku dhiibaya Eebe oo kaliya, waxayna ugu bishaaraynaysaa inay heli doonaan nabadgelyo iyo farxad adduun iyo aakhiraba.