සූරා අල්-අන්ආම් — ආයාත් 163

වදන්හි අර්ථ:

• لَا شَرِيكَ لَهُ – ඔහුට කිසිදු හවුල්කරුවෙක් නැත.
• أُمِرْتُ – මම අණ කරනු ලැබුවෙමි.
• أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ – (මෙම ජාතියෙන්) මුස්ලිම්වරුන්ගෙන් පළමුවැන්නා.

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් (සුභානහු ව තආලා) තම ස්වරූපයෙහි, ගුණාංගවල, නාමයන්හි සහ පාලනයෙහි කිසිදු හවුල්කරුවෙකු නොමැත්තේය. නමස්කාරයට සුදුසු වන්නේ උන්වහන්සේ පමණක් වන අතර, උන්වහන්සේ හැර වෙනත් කිසිවෙකුට නමස්කාර කිරීම අසත්යයකි. මෙම පරිශුද්ධ ඒකදේවවාදය (තව්හීද්) වෙත මම අණ කරනු ලැබුවෙමි. එනම්, සියලු කටයුතු අල්ලාහ්ට පමණක් කැප කිරීම සහ උන්වහන්සේට කිසිවෙකු හවුල් නොකිරීමයි. මෙම ජාතිය (උම්මාව) අතුරින් අල්ලාහ්ට යටත් වන (මුස්ලිම්) පළමුවැන්නා වන්නේ මමයි. මක්නිසාද යත්, සෑම නබිවරයෙකුම තම ජාතියට පෙර ඉස්ලාමය වැළඳ ගන්නා බැවිනි. මෙම ඒකදේවවාදය සහ පරිශුද්ධභාවය තුළ මම ස්ථිරව සිටිමි.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ ඒකත්වය සහ උන්වහන්සේට කිසිදු හවුල්කරුවෙකු නොමැති බව තහවුරු කිරීම ඉස්ලාමයේ මූලික පදනමයි. මෙය ජීවිතයේ සෑම අංශයකම පිළිබිඹු විය යුතුය.
2. නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් විසින්ම ඒකදේවවාදයට ප්රථමයෙන් යටත් වීම, අප සැමට ආදර්ශයකි. අපද උන්වහන්සේගේ මාවත අනුගමනය කරමින් අල්ලාහ්ට පමණක් යටත් විය යුතුය.
3. අල්ලාහ්ගේ අණට අවනත වීම සහ උන්වහන්සේගේ මාර්ගෝපදේශය අනුගමනය කිරීම තුළින් සැබෑ සාමය සහ සතුට ලැබේ. ඒකදේවවාදය ජීවිතයට පැහැදිලි බවක් සහ මාර්ගෝපදේශයක් ලබා දෙයි.
4. මෙම ආයාතය තුළින් අපට පෙනී යන්නේ, ඉස්ලාමය යනු අල්ලාහ්ට සම්පූර්ණයෙන්ම යටත් වීම බවයි. මෙම යටත් වීම තුළින් මිනිසාට මෙලොවදී මනසේ සාමය සහ පරලොවදී සදාකාලික සාර්ථකත්වය හිමි වේ.