Surah Al-An'am — Aya 36

Ma’anonin Kalmomi:

• يَسْتَجِيبُ: yana nufin amsa kira da yarda da shi.
• يَسْمَعُونَ: suna nufin masu ji da fahimta, waɗanda suke amfani da jininsu don tunani da karɓar gaskiya.
• وَالْمَوْتَى: a nan ana nufin kafirai, domin sun mutu a zuciya, ba su da rai na imani.

Fassarar Aya:

Ya Manzo Allah (SAW), babu wanda zai amsa kiran ka zuwa ga shiriya sai waɗanda suke ji da fahimta, waɗanda suke buɗe zukatansu ga gaskiya kuma suke karɓar abin da suka ji daga cikin amfani. Su ne muminai waɗanda suka amsa kiran Allah da kiran ManzonSa.

Amma kafirai, suna kamar matattu ne; domin sun mutu a zukatansu, ba su da rai na gaskiya, ba su ji abin da ke amfanar da su ba. Su kamar matattu ne waɗanda ba su iya ji ko amsawa. Duk da haka, Allah ne zai tayar da su daga kaburbura a Ranar Kiyama, sa’an nan kuma zuwa gare Shi kaɗai za su koma, domin a yi musu hisabi da sakamako bisa ga abin da suka aikata a duniya. Babu wani mai iya tserewa daga wannan koma.

Fa’idodin Aya:

1. Imani da kuma karɓar gaskiya shi ne tushen rayuwa ta gaskiya; wanda ba shi da imani, to yana cikin matattu ko da yana raye a jiki.
2. Aikin Manzo Allah (SAW) shi ne isar da saƙo, amma shiriya tana hannun Allah ne kaɗai; don haka kada mutum ya yanke ƙauna idan wasu ba su karɓa ba.
3. Tabbatar da tashin matattu daga kaburbura da kuma komawa zuwa ga Allah domin hisabi, wanda ke tunatar da mu cewa duk aikinmu zai sami sakamako.
4. A cikin wannan aya akwai ƙarfafawa ga muminai su ci gaba da sauraron Alƙur’ani da fahimtarsa, domin shi ne hanyar samun rai na gaskiya da kuma amsar kiran Allah.